ตอน 16
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 16 ผู้รู้สถานการณ์ คือผู้มีสติปัญญาเป็นเลิศ
“...” คนในวังต่างพูดอ้อมค้อมขนาดนี้เลยหรือ หนึ่งประโยคปลอบขวัญ อีกหนึ่งกลับข่มขู่ คำสัญญาที่ครอบคลุมนี้ทำให้ดูมีระดับขึ้นเช่นนั้นหรอกหรือ
หนานกงมั่วรับแผ่นหยกจากมือเยี่ยนอ๋องมา
บอกกับตัวเองอยู่ในใจ คนตรงหน้านั้นมีท่านอ๋องสองคน คนหนึ่งเป็นนายทห
ตอน 17
บทที่ 17 ชั้นต่ำทั้งนั้น
“พ่ะย่ะค่ะ เสด็จลุง”
หนานกงไหวรีบเอ่ย “องค์ชายเชิญพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไปส่งเสด็จ”
เมื่อออกมาจากจวนหนานกง โจวอ๋องจึงเลิกคิ้วขึ้นพลางเอ่ยถามว่า “พี่สาม ท่านเชื่อใจเด็กสาวผู้นั้นจริงหรือ”
เยี่ยนอ๋องตอบอย่างไม่ใส่ใจ เอ่ยเสียงเรียบ “ลองสักหน่อยจะเป็นไรไป”
โจวอ๋องลูบ
ตอน 18
บทที่ 18 ความเกลียดชังของเจิ้งซื่อ
เจิ้งซื่อกรีดร้องออกมา ร่างกายสั่นเทาด้วยความโกรธจนเป็นลมล้มพับไป
“ท่านแม่” หนานกงซูรีบวิ่งเข้าไปประคองเจิ้งซื่อ ร้องห่มร้องไห้ออกมา “ท่านพ่อ เมื่อแต่งงานแล้วก็ต้องมีสัมพันธ์ต่อกัน ท่านยอมให้พี่สาวรังแกท่านแม่ขนาดนี้เลยหรือ”
“ข้าเอ่ยอันใดผิดไปเช่นนั้นหรือ” ห