ตอน 158
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 158 คุณชายเสียนเกอ (2)
ทั้งสองเดินออกมาจากกระโจม ฝังเอ่ยด้วยท่าทีตื่นเต้น “เมื่อครู่มีคนมารายงานว่ามีคนเจอสิ่งของที่คุณชายพกติดตัวที่โรงรับจำนำในเมืองเล็กๆ ห่างออกไปสามสิบลี้ขอรับ” หัวใจของหนานกงมั่วสั่นคลอน ทว่ากลับฉุกคิดสงสัยขึ้นมา “สามสิบลี้งั้นหรือ” ไกลเกินไปหรือไม่ หากถูกน้ำพัดไปไกลถึงเพ
ตอน 159
บทที่ 159 คุณชายเสียนเกอ (3)
เสียนเกอกลับไม่รีบร้อน ยังคงยิ้มบางๆ “หนานกงไหวบาดเจ็บเกือบตาย ยังจะทำสงครามได้อีกหรือ เว่ยซื่อจื่อกลัวมั่วเอ๋อร์จะเป็นห่วงหรือ อย่าร้อนใจไป ต่อให้ท่านกลับไปไม่ได้จริงๆ อย่างมากมั่วเอ๋อร์ก็เสียใจเพียงสองวันเท่านั้น”
เว่ยจวินมั่วคิ้วขมวด ตั้งใจไม่คุยกับคนผู้นี้อีก เสีย
ตอน 160
บทที่ 160 คุณชายเสียนเกอ(4)
“ไม่มีถ้าหาก”
เสียนเกอยิ้มเย็น เอ่ยต่อจากประโยคที่ถูกเขาเอ่ยขัดขึ้น “ท่านคงจะพอรู้ ผลของการโกหกคุณชายเสียนเกออย่างข้า”
หนานกงมั่วทำกับข้าวอยู่ในห้องเล็กด้านหลังพลางเงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวด้านนอก ยิ้มขืนออกมาอย่างจนปัญญา นางจัดการสถานการณ์เช่นนี้ไม่เป็นจริงๆ คงต้องปล