บทที่ 137 ดาบหงหมิง หญิงงามอันดับหนึ่ง (4)

มีเสียงดังขึ้นจากด้านนอกประตู

หนานกงมั่วเลิกคิ้ว ได้ยินเพียงเสียงคนด้านนอกดังขึ้น “ท่านแม่ทัพจังอยากเชิญเราเข้าร่วมงานเลี้ยงก่อน เจ้าสำนักจึงอยากเชิญแม่นางไปด้วยกันขอรับ”

หนานกงมั่วเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์เสี้ยวบนหัว เอ่ยเสียงเรียบ “แม่ทัพจังช่างเลือ

บทที่ 138 ปัญญาของเมิ่งเย่ว์ (1)

ช่างงดงามล่มเมืองอย่างแท้จริง

เด็กสาวผู้นั้นอายุไม่มาก ดูแล้วไม่น่าจะเกินสิบหกหรือสิบเจ็ดปี ดวงตาพราวระยับราวกับดวงดาวดูอ่อนโยน คิ้วงามโค้งดั่งขุนเขา ริมฝีปากอิ่มดุจลูกท้อ ไม่ได้งดงามถึงที่สุด ทว่ากลับมองหาจุดบกพร่องไม่เจอ ต่อให้เป็นคนจู้จี้จุกจิกเพียงใดก็คงหาจุ

บทที่ 139 ปัญญาของเมิ่งเย่ว์ (2)

“ท่านแม่ทัพชมเกินไปแล้ว ข้ามิบังอาจ” ชายเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทุกคนพร้อมใจกันหันไปยังประตูทางเข้า มองเห็นชายชุดดำค่อยๆ เดินเข้ามา เดิมคิดว่าคนที่ถูกจังติ้งฟังเรียกว่าท่านจะมีอายุราวเจ็ดสิบหรือแปดสิบปี อย่างน้อยก็ต้องเป็นชายวัยกลางคนที่อายุไม่น้อยแล้ว ทว่าคนที่เดินเข้