บทที่ 136 ดาบหงหมิง หญิงงามอันดับหนึ่ง (3)

“ดาบหงหมิงจะเป็นของใคร” หนานกงมั่วเลิกคิ้ว

จินผิงอี้เอ่ย “ดาบหงหมิงคงมอบให้แม่นางไม่ได้ แต่หากสำเร็จ เงินหมื่นตำลึงทองนั้นข้าจะไม่แย่งเจ้า นอกจากนี้...ข้าจะมอบของล้ำค่าให้กับเจ้าอีก” หนานกงมั่วเลิกคิ้ว คล้ายจะยิ้มทว่าไม่ยิ้มมองไปที่เขา คล้ายกำลังเอ่ยว่าใ

บทที่ 137 ดาบหงหมิง หญิงงามอันดับหนึ่ง (4)

มีเสียงดังขึ้นจากด้านนอกประตู

หนานกงมั่วเลิกคิ้ว ได้ยินเพียงเสียงคนด้านนอกดังขึ้น “ท่านแม่ทัพจังอยากเชิญเราเข้าร่วมงานเลี้ยงก่อน เจ้าสำนักจึงอยากเชิญแม่นางไปด้วยกันขอรับ”

หนานกงมั่วเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์เสี้ยวบนหัว เอ่ยเสียงเรียบ “แม่ทัพจังช่างเลือ

บทที่ 138 ปัญญาของเมิ่งเย่ว์ (1)

ช่างงดงามล่มเมืองอย่างแท้จริง

เด็กสาวผู้นั้นอายุไม่มาก ดูแล้วไม่น่าจะเกินสิบหกหรือสิบเจ็ดปี ดวงตาพราวระยับราวกับดวงดาวดูอ่อนโยน คิ้วงามโค้งดั่งขุนเขา ริมฝีปากอิ่มดุจลูกท้อ ไม่ได้งดงามถึงที่สุด ทว่ากลับมองหาจุดบกพร่องไม่เจอ ต่อให้เป็นคนจู้จี้จุกจิกเพียงใดก็คงหาจุ