ตอน 43
ขอบคุณบาดแผลทั่วกายที่นายมอบให้
บทที่ 43 ตอนจบ
“ อ่อ งั้นก็ได้ ฉันคงคิดมากไปเอง ” คีสพูด คล้ายบาดเจ็บ “ ฉันไปแล้ว ”
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินจากไปจริงๆ
มิวเรย์มองแผ่นหลังที่เดินจากไปอย่างไม่หันกลับมา ดวงตาแดงก่ำอย่างบังคับไม่อยู่
ดูสิ เธอบอกแล้ว ความรู้สึกแบบนี้ ไม่สามารถทดสอบได้
แค่อย่างนี้ เขาก็จะไป
ยังดี ยังดีที่เธอ
ปลดล็อกตอน 43
ร่วมสนับสนุนนักเขียนเพื่อดำเนินเรื่องราวต่อไป ทุกตอนที่ปลดล็อกคือแรงใจในการสร้างสรรค์ผลงาน
ยอดเหรียญคงเหลือ: 0 เหรียญ
นิยายแนะนำยอดฮิต