ตอน 41
ขอบคุณบาดแผลทั่วกายที่นายมอบให้
บทที่ 41 พวกเรามีเวลามากมายที่จะเริ่มต้นกันใหม่
“ มิวเรย์...........” คีสมองเธอ ในดวงตาคือความอ่อนโยนและความรู้สึกรักมากมายที่ไม่อาจจะสะลายหายไปได้ เขาพูดกับเธอเบาๆ “ ในที่สุดฉันก็ตามหาเธอเจอ ”
เขาเหมือนกับสูงกว่าเมื่อก่อน แต่ผอมไปมาก ยิ่งแสดงให้เห็นถึงใบหน้าหล่อเหลา แต่ใบหน้าขาวซีดเล็กน้อย
ตอน 42
บทที่ 42 ทุกวัน ทุกวัน จะได้พบกัน
คีสมองเธอด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ ไม่ได้ขยับเท้าไปไหน
มิวเรย์มองท่าทางของเขา ที่คล้ายกับว่า มีด และ ปืนไม่สามารถทำอันตรายต่อเขาได้ ก็อารมณ์ขึ้น จับมือลูกชาย เดินเข้าไปข้างในบ้าน “ มาลูก แม่ทานอาหารเช้ากับลูกนะครับ ”
“ แล้ว พ่อจะร่วมกัน...........” เด็กมองคีสที่ยืนอยู่
ตอน 43
บทที่ 43 ตอนจบ
“ อ่อ งั้นก็ได้ ฉันคงคิดมากไปเอง ” คีสพูด คล้ายบาดเจ็บ “ ฉันไปแล้ว ”
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินจากไปจริงๆ
มิวเรย์มองแผ่นหลังที่เดินจากไปอย่างไม่หันกลับมา ดวงตาแดงก่ำอย่างบังคับไม่อยู่
ดูสิ เธอบอกแล้ว ความรู้สึกแบบนี้ ไม่สามารถทดสอบได้
แค่อย่างนี้ เขาก็จะไป
ยังดี ยังดีที่เธอ