บทที่ 16 สามีฟื้น

“ พวกเธอ........ทำอะไรกันอยู่ ? ” เวย์ใช้แรงกลอกตามองลงไปข้างล่าง

เสื้อมิวเรย์ยังไม่ถอด แต่ท่าที่คีสแนบชิดกับเธออยู่ด้านหลัง ก็เพียงพอแสดงให้เห็นว่าคือเรื่องอะไรที่กำลังทำอยู่ตอนนี้

“ ไม่ .........” มิวเรย์หลับตาลงอย่างสิ้นหวัง ไร้เรี่ยวแรงไปหมด

คีสปล่อยเธอเป็นอิสระ และป

บทที่ 17 เด็ก คลอดออกมาเถอะ

มิวเรย์ประหลาดใจ มองเขาอย่างงงๆ

แต่ถึงจะเป็นอย่างนี้ เขาก็รู้อยู่ว่า เด็กคนนี้ ไม่ใช่ลูกของเขา !

เวย์พิงหัวเตียงไว้ ยกมือขึ้นอย่างอ่อนแรง “ เสี่ยวหน่วน เธอมาตรงนี้ ”

มิวเรย์ตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าเข้าใกล้

สีหน้าเวย์ขาวซีด ยกมือได้สักครู่ เพราะป่วย มือเริ่มสั่น ตามด

บทที่ 18 หัวใจคล้ายต้นไม้แห้ง

ในที่สุด มิวเรย์ ก็ไป เทน้ำอุ่นให้เวย์อย่างยินยอม ยื่นแก้วน้ำ ให้เขาทันที่โดยไม่กล้ามองเขา

เวย์ไม่รับเป็นเวลานาน

มิวเรย์กระพริบตา แล้วเงยหน้าขึ้น เห็นเวย์คล้ายจะยิ้มแต่เหมือนไม่ยิ้ม เอาความลำบากใจอุดอู้อยู่ในอก ก้มลงยกศรีษะของเขาขึ้นเล็กน้อยจากข้างหลัง มืออีกข้างถ