ตอน 4
ปราบรักซาตาน
บทที่4 ชาคริยาเธอกลัวความมืด
รวิชญ์คิดว่าเธอแกล้งทำ เจตนาประจักษ์ต่อหน้าปาริดาเช่นนี้ บีบแขนชาคริยาอย่างแรง เธอทำแบบนี้หมายความว่าไง
กินยากขนาดนั้นเชียวหรือ ให้เธอคายเช่นนี้
ชาคริยาสั่นศีรษะ “อร่อยมาก แต่ฉันไม่ชินกับรสชาตินี้เท่านั้น ”
รวิชญ์พูดอย่างเหยียบย่ำดูถูก หึงหวง ฉันกับปาริดาอยู่ด้วย
ตอน 5
บทที่ 5 เธอคือภรรยาของรวิชญ์
รวิชญ์เอง ชาคริยาน้ำตาไหลนองทันที เธอลุกกอดไหล่รวิชญ์ไว้ “รวิชญ์ อยู่เป็นเพื่อนฉันได้ไหม”
ชาคริยาเรียกร้องความรักจากเขาเหมือนขอทาน ร้องขอให้รวิชญ์ให้ความอบอุ่น กอดเธอ ในความรักนี้ ชาคริยาเป็นผู้ด้อยกว่า
เธอรักรวิชญ์ ปล่อยวางทั้งฐานะ ศักดิ์ศรี หากมีวันหนึ่งเธอต
ตอน 6
บทที่6 หย่ากับรวิชญ์ฉันเลี้ยงเธอเอง
ชาคริยาจับแขนรวิชญ์ไว้แน่น พูดอย่างอ่อนเพลียว่า “ใช่ค่ะ”
นัยน์ตาสีเลือดของรวิชญ์เต็มไปด้วยไอสังหาร จ้องชาคริยาด้วยแววตาที่เกลียดชัง มีทั้งผิดหวังและรังเกลียด “หากฉันไปช้าอีกนิดเธอก็ตายแล้ว ”
“อะไรนะค่ะ”
งง ชาคริยาไม่ค่อยเข้าใจ เมื่อคืนปาริดายังดีๆอยู่เลย