บทที่ 21 ชาคริยาโกหกผม

รวิชญ์ เงียบ จ้องหน้าชาคริยาพูดอะไรไม่ออกเป็นเวลานั้น เขาอวยพรให้ชาคริยามีความสุขจริงๆ แต่ชาคริยาพูดว่าเธออยู่กับวรพลใจจริงไม่ยินยอม แต่คิดๆไปทำไมเขาต้องไม่พอใจ เขากับปาริดาก็จะแต่งงานกันแล้ว มีหน้าอะไรไปขัดขวางชาคริยากับวรพลอีก

จนถึงชาคริยาขึ้นแท็กซี่จากไป รวิชญ์ถึงจะ

บทที่ 22 ชาคริยาใกล้ตายแล้ว

ชาคริยาป่วยนอนอยู่โรงพยาบาล แต่ละวันต้องทนทุกข์ทรมานจากอาการปวดของร่างกายห้าชั่วโมง ยังต้องคิดหาวิธีที่ทำให้ลูกแข็งแรง ดีที่ลูกก็เข้มแข็งมาก ถึงแม้แม่จะเป็นโรคมะเร็ง ลูกอยู่ในท้องก็แข็งแรงดี คิดได้แค่นี้ ชาคริยาก็รู้สึกภูมิใจ ลูกสามารถเติบโตอย่างเข้มแข็ง เธอก็ต้

บทที่ 23 คนที่เขารักคือชาคริยาเสมอ

วรพลยิ้มอย่างขุ่นเคือง เขาเห็นชาคริยาก้าวออกมาทีละก้าวๆ เดินออกจากขอบเขตความตาย ต้องทุกข์ทรมานขนาดไหน ทั้งหมดนี้เขาเห็นแก่ตาเอง เขาจะปิดบังได้ยังไง เขาทำไม่ได้ที่จะให้รวิชญ์นอนหลับอย่างสงบสุข และไม่สามารถตอบสนองความต้องการของชาคริยาได้ เขาจะให้รวิชญ์ประสบความทุกข์