บทที่12 เธอตายได้สมเหตุสมผลแล้ว

ในชีวิตนี้ ทำให้ชาคริยาเสียใจมากที่สุดคือรักผู้ชายอย่างรวิชญ์แค่คนเดียว

สุดท้ายรวิชญ์ได้ลากปาริดาขึ้นมา เธอเป็นลมอยู่ในอ้อมแขนเขา ไม่มีความรู้สึก

รวิชญ์อุ้มปาริดาขึ้นมา สายตาจ้องมองชายสองคนที่ผลักปาริดา

ชายสองคนนั้นหวาดกลัว “ไม่ใช่พวกเรา เป็นผู้หญิงคนนี้จ้าง

บทที่13 ฉันเสียใจที่สุดคือรู้จักคุณ

“คุณหลงรักปาริดาขนาดนี้เชียวหรือ？”

ชาคริยาน้ำตานอง ผู้ชายคนนี้เธอรักมานาน สิ่งที่ให้เธอมีแต่เงาของเขาเท่านั้น

ครั้งนี้รวิชญ์ไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย “ผมรักเธอ แต่งงานกับคุณไม่ใช่ความปรารถนาของผมอยู่แล้ว หย่ากับคุณแล้ว เราจะแต่งงานกันในเร็วๆนี้

หนังสือข้อตกลง

บทที่14 คุณไม่คู่ควรที่ให้ชาคริยาดีต่อคุณอย่างนี้

“ คุณจะหย่ากับชาคริยาเมื่อไรคะ ฉันอยากแต่งงานกับคุณจัง ”

ปาริดานั่งอยู่บนตักรวิชญ์ สองมือกอดคอเขาไว้ ดูแล้วเหมือนคู่รักที่สนิทใกล้ชิดกันมาก

รวิชญ์ถูจมูกปาริดาอย่างรักใคร่ “ พรุ่งนี้ผมกลับไปหย่ากับชาคริยาแล้วกัน แล้วผมจะแต่งงานกับคุณ”

ปาริดาคิด