บทที่11 คนที่เขารักเป็นปาริดาเสมอ

ทันใดนั้น สีหน้าชาคริยาเปลี่ยนไป “เธอเรียกฉันมา”

ปาริดาหันกลับมา หัวเราะเสียงดัง “เธอนึกว่าเป็นรวิชญ์หรือ ฉันไม่สบาย เขาเฝ้าฉันไปครึ่งวัน เขาบอกฉันว่าวันนี้จะหย่ากับเธอ ที่ไหนได้เธอเล่นเล่ห์เหลี่ยม แกล้งทำเป็นปวดท้องมาหลบหนีการไปหย่าร้าง ”

ชาคริยากำมือแน่ ถู

บทที่12 เธอตายได้สมเหตุสมผลแล้ว

ในชีวิตนี้ ทำให้ชาคริยาเสียใจมากที่สุดคือรักผู้ชายอย่างรวิชญ์แค่คนเดียว

สุดท้ายรวิชญ์ได้ลากปาริดาขึ้นมา เธอเป็นลมอยู่ในอ้อมแขนเขา ไม่มีความรู้สึก

รวิชญ์อุ้มปาริดาขึ้นมา สายตาจ้องมองชายสองคนที่ผลักปาริดา

ชายสองคนนั้นหวาดกลัว “ไม่ใช่พวกเรา เป็นผู้หญิงคนนี้จ้าง

บทที่13 ฉันเสียใจที่สุดคือรู้จักคุณ

“คุณหลงรักปาริดาขนาดนี้เชียวหรือ？”

ชาคริยาน้ำตานอง ผู้ชายคนนี้เธอรักมานาน สิ่งที่ให้เธอมีแต่เงาของเขาเท่านั้น

ครั้งนี้รวิชญ์ไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย “ผมรักเธอ แต่งงานกับคุณไม่ใช่ความปรารถนาของผมอยู่แล้ว หย่ากับคุณแล้ว เราจะแต่งงานกันในเร็วๆนี้

หนังสือข้อตกลง