บทที่2

ภายในคอนโดสุดหรูไม่ต่างอะไรจากบ้านหลังใหญ่ซึ่งได้ถูกยกมาวางอยู่บนตึกสูงหลายสิบชั้นแห่งนี้

"จะสร้างให้มันกว้างใหญ่ไปไหน"หญิงสาวบ่นอุบในขณะที่เธอคุกเข่าใช้เครื่องดูดฝุ่นสอดเข้าไปใต้โซฟา 

บั้นท้ายกลมกลึงทั้งสองลูกใต้กางเกงยีนเอวต่ำสีเข้มที่เธอกำลังสวมใส่อยู่นั้นมันกำลังดึงดูดยั่วใจของชายหนุ่มซึ่งกำลังเฝ้ามองเธอผ่านหน้าจอไอแพดภายในห้องทำงาน

อึก

เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความยากลำบากดังขึ้น แม้บรรยากาศภายในห้องทำงานจะเย็นเฉียบแต่ศิลากลับรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกายที่มันร้อนรุ่มมากขึ้นเป็นพิเศษ

และไหนจะตรงส่วนนั้นของเขาที่มันเริ่มจะขยายใหญ่พองตัวเป็นรูปทรงอยู่ภายใต้กางเกงราคาแพงที่กำลังสวมใส่อยู่ในตอนนี้

ครืด ครืด ครืด

"ของที่นายสั่ง ผมจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยแล้วครับ"

"อืม เอาไปส่งที่คอนโดได้เลย"

"ครับนาย"ชายหนุ่มกดวางสายจากลูกน้อง แววตาคมกริบยังคงจ้องมองหญิงสาวผ่านหน้าจอไอแพด

'หึ'

"อะไรนะคะ คุณใหญ่ซื้อของพวกนี้ให้ฉันอย่างนั้นเหรอคะ"

"ใช่ครับ ทั้งหมดนี่คุณใหญ่เป็นคนสั่งให้ผมไปซื้อมาให้คุณลำดวนครับ"

"อึก"เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ดังขึ้นเมื่อลำดวนกวาดสายตาถุงกระดาษหลายสิบถุงที่อยู่ในมือของชายชุดดำซึ่งเป็นลูกน้องของศิลา

"เอ่อคือว่า ลำดวน"

'เชื่อฟังฉัน ห้ามปฏิเสธ'

"ส่งมาให้ลำดวนเถอะค่ะ เดี๋ยวลำดวนเอาไปเก็บเอง"

"จะไหวเหรอครับ"ฟันสวยกัดลงบนริมฝีปากล่างด้วยความประหม่า ก่อนลำดวนจะเปิดทางให้ลูกน้องของชายหนุ่มเดินเอาของทุกอย่างไปไว้ในห้องของเธอ

"ขอบคุณนะคะ"

"ด้วยความยินดีครับ"ชายร่างใหญ่สี่คนเดินเรียงแถวออกไปจากห้องนอนของเธออย่างพร้อมเพรียงปล่อยให้เธอจมอยู่กับความประหม่าเมื่อหันสายตาไปมองสิ่งที่ชายหนุ่มออกคำสั่งซื้อมาให้

"นะ...นี่มันอะไรกัน"ชุดเดรสลายลูกไม้ดูเซ็กซี่ขยี้ใจชายเด่นสง่าอยู่ตรงหน้าของลำดวน และไหนจะชุดว่ายน้ำรวมไปถึงชุดชั้นในไซซ์เดียวกับที่เธอกำลังใส่อยู่ในตอนนี้

ซื้อเสื้อผ้าให้เธอพอจะเข้าใจ ว่าแต่เขารู้ขนาดไซซ์ของเธอได้ยังไงกัน 

'ฉันคงจะคิดมากไป มันคงไม่มีอะไรหรอก'ลำดวนคิดอยู่ในใจ ก่อนเธอจะหันมาให้ความสนใจกับกองเสื้อผ้ามากมายที่อยู่ตรงหน้า

ชุดเดรสลายลูกไม้สีดำดูสะดุดตา เธอลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าที่สวมอยู่ออกจากเรือนร่างจนเปลือยเปล่า โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังแอบมองดูเธออยู่

'สวย เซ็กซี่'สองคำนี้ผุดขึ้นมาในหัวของศิลา สายตาของเขาจ้องมองเรือนร่างที่เปลือยเปล่ากำลังสวมชุดที่เขาเป็นคนสั่งให้ลูกน้องไปซื้อมาให้

ร่างเพรียวบางหน้าท้องแบนราบไร้ไขมัน เต้าอวบอั๋นกลมกลึงเป็นก้อนกลมน่าย้ำทำเอาใจชายสั่นไหว แอ่งน้ำหวานของดอกไม้ที่โผล่ให้เห็นเพียงวับแวมเมื่อครู่นั้นทำเอาลำกายเริ่มกลับมาขยาย

ชายหนุ่มถอนหายใจเอื้อมมือไปกดปิดหน้าจอไอแพด เพราะถ้าเขาไม่ทำแบบนี้เห็นทีงานที่กองอยู่ตรงหน้าคงจะไม่แล้วเสร็จ

'ตั้งใจทำงาน เสร็จงานแล้วค่อยว่ากัน'ชายหนุ่มเก็บความอัดอั้นตั้งใจเคลียร์งานตรงหน้า แม้ว่าบางครั้งจะมีภาพเรือนร่างอันแสนจะเซ็กซี่ของหม้ายสาวอย่างลำดวนลอยเข้ามารบกวนสมาธิอยู่บ่อยครั้งก็ตาม

"เมื่อคืนเลิกงานดึกเหรอคะ"ลำดวนเอ่ยถามในขณะที่นำแก้วกาแฟมาวางให้ชายหนุ่มในเช้าวันใหม่

"อืม เกือบเที่ยงคืนได้มั้งเธอคงจะหลับแล้วฉันเลยไม่ได้รบกวน"

"รบกวนอะไรกันคะ ลำดวนเป็นแม่บ้านของคุณนะคะถ้ามีอะไรอยากให้ลำดวนรับใช้ก็เรียกได้ทุกเวลา"

"เหรอ"ชายหนุ่มละสายตาจากแก้วกาแฟนที่กำลังส่งไอร้อนหันมาสบตากับหญิงสาว

"กะ...ก็ลำดวนเป็นคนใช้ คุณใหญ่สามารถเรียกใช้ตอนไหนก็ได้นี่คะ"

"หึ ฉันดูเหมือนตนใจดำไม่รู้เวลาพักผ่อนขนาดนั้นเลยหรือไง"ชายหนุ่มยืนมือไปหยิบแก้วกาแฟขึ้นมา กลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วสดที่เขามักจะดื่มก่อนไปทำงานทุกเช้ามันช่วยทำให้สมองของเขากระปรี้กระเปร่าเลือดลมไหลเวียนได้ง่าย

"เรื่องเสื้อผ้าที่คุณใหญ่ซื้อมาให้ ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ"ลำดวนพูดขึ้นมาพลางก้มหน้า ชุดสวย ๆ ที่เขาส่งมาเธอชอบมันทุกชุด 

"ถ้าชอบก็ใส่ ไม่ต้องเก็บเอาไว้ในตู้"

"เอ่อ มันจะดีเหรอคะ"

"ทำไม"

"ชุดสวย ๆ เหมาะที่จะใส่ไปเที่ยว ลำดวนเป็นเพียงแค่แม่บ้านคงไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหน"

"แล้วอยากไปไหม"

"คะ"

"อยากออกไปเที่ยวไหม"ชายหนุ่มยื่นข้อเสนอให้เธอด้วยความใจดี เรียกรอยยิ้มบนใบหน้าของลำดวนออกมาได้

"อยากค่ะ ลำดวนอยากไป"หญิงสาวตอบอย่างตรงไปตรงมาตามประสาหญิงสาวบ้านนอกที่ไม่เคยได้ท่องเที่ยวในเมืองใหญ่แห่งนี้

"ไว้วันไหนฉันว่าง จะพาเธอไปเที่ยวก็แล้วกัน"

"จริงเหรอคะ"ดวงตาของเธอเปล่งประกายราวกับไข่มุก ริมฝีปากสวยระบายยิ้มด้วยความดีใจ

"จริงสิ ฉันจะไปโกหกเธอทำไม"ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปเผชิญหน้ากับหญิงสาว ฝ่ามืออุ่นร้อนของเขาวางลงบนศีรษะของเธอราวกับรักใครและเอ็นดู

"ถ้าเธอเป็นเด็กดี เชื่อฟังคำสั่งฉัน ฉันก็จะตามใจเธอทุกอย่างเข้าใจไหม"

"เข้าใจค่ะ"

"ดี พูดง่ายแบบนี้ฉันชอบ"ฝ่ามือใหญ่ลูบเส้นผมของเธออย่างเบามือ

"เย็นนี้กลับเร็วนะ เตรียมอาหารเย็นเอาไว้ด้วย"

"ได้ค่ะ"

"อืม ฉันไปทำงานก่อนนะ อยู่ดูแลบ้านด้วยแล้วจะรีบกลับมา"

"ค่ะ ตั้งใจทำงานนะคะ เดินทางปลอดภัย"หญิงสาวส่งยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนเธอจะก้าวขาเดินไปส่งเขาถึงหน้าประตูห้องพัก

ถ้าหากคนด้านนอกมาเห็น ใครต่อใครต่างพากันคิดว่าเขาและเธอคงจะเป็นสามีภรรยา แต่ลำดวนยังคงตระหนักได้ว่า เธอมาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร 

มันคงเป็นความโชคดีของเธอที่ได้มาทำงานกับ'เจ้านายผู้แสนจะใจดี'อย่างศิลา 

ลำดวนยิ้มออกมาก่อนจะเริ่มทำงานให้สมกับความใจดีที่เจ้านายคนนี้มีให้เธอ โดยมีสายตาของศิลาคอยจับจ้องมองการกระทำของเธอผ่านหน้าจอไอแพดอยู่เสมอตลอดเวลาที่เขาทำงานอยู่ที่บริษัท

'หึ แม่กวางน้อย'

ท่าทีราวกับลูกกวางน้อยตัวสีขาวนั้น มันกำลังปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนภายในร่างกายของเสือร้าย ชายหนุ่มล้วงหยิบเอาโทรศัพท์ออกมาต่อสายหาบิดาผู้ให้กำเนิด

"อืม"

"สะดวกคุยหรือเปล่าครับ"เขาพูดกับบิดาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ว่ามา"

"เรื่องของลำดวน"

"ทำไม"

"ผมอยากได้เธอ"

บทที่3

'ถ้าลูกคิดดีแล้วพ่อก็ไม่ว่าอะไร แต่ถ้าลูกคิดจะเล่น ๆ ไม่ได้จริงจังอะไร เรื่องนี้พ่อไม่ค่อยจะเห็นด้วยสักเท่าไหร่'คำพูดของบิดายังคงดังขึ้นในหัวสมองของศิลานับตั้งแต่ที่ตนเองกดวางสาย ร่างสูงใหญ่ระบายความร้อนที่อัดอั้นอยู่ภายในใจผ่านทางโพรงจมูก ดวงตาคมกริบแฝงไปด้วยความเร่าร้อนจ้องมองหน้าจอไอแพดเฝ้ามองร่างสวยซึ่งกำลังทำความสะอาดห้องนั่งเล่นอยู่

บั้นท้ายโค้งงอนเป็นก้อนสวยเบียดเสียดขยับไปมาอยู่ใต้ชุดเดรสสีขาวที่เขาเป็นคนซื้อให้ ความสั่นของกระโปรงตัวนั้นเวลาเธอโน้มตัวลงไปทำให้ชายกระโปรงร่อนขึ้นมาเผยให้เห็นเรียวขาสวยยิ่งทำให้หัวใจของศิลาเต้นโครมครามราวกับว่ามีใครมาตีกลองอยู่ข้างใน

"อึก"เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ดังขึ้น ความยิ่งใหญ่ภายใต้กางเกงเริ่มแข็งตัวขยายตามอารมณ์ที่ปะทุขึ้นมา

"เอกสารที่ฉันต้องเคลียร์วันนี้มีอีกไหม"ชายหนุ่มกดอินเตอร์คอมถามเลขาที่อยู่ด้านนอก

"ไม่มีแล้วครับ"

"อืม ถ้าอย่างนั้นจัดเตรียมรถฉันจะกลับคอนโด"

"ได้ครับท่านประธาน"ความร้อนรุ่มที่ปะทุอยู่ในร่างกายถ้าหากไม่ได้รับการปลดปล่อยได้ทันเวลาคงจะเป็นเขาที่จะขาดใจตาย

แกรก

"อ้าว กลับมาแล้วเหรอคะ"เสียงหวานของลำดวนดังขึ้นเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเปิดประตูเดินเข้ามาภายในห้อง ดวงตากลมโตหันไปมอง นาฬิกาที่แขวนอยู่บนฝาผนังก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

"ตายจริง ลำดวนยังไม่ได้เตรียมอาหารเย็นไว้ให้คุณใหญ่เลยค่ะ"

"ไม่เป็นอะไร ฉันยังไม่หิวเท่าไหร่"เพราะตอนนี้สิ่งที่เขาหิวมันกลับไม่ใช่อาหารพวกนั้น แต่เป็นเธอที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้ามากกว่า

ชายร่างสูงใหญ่เดินมานั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทีอ่อนแรงด้วยความเหนื่อยล้า ท่อนขาทั้งสองข้างรู้สึกตึง ๆ  จนต้องยืนขานอนราบไปกับโซฟา ทำเอาลำดวนที่ยืนมองอยู่ต้องรีบเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วงเจ้านาย

"เป็นอะไรหรือเปล่าคะคุณใหญ่ ไม่สบายหรือเปล่า"คำถามของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มเปิดเปลือกตาขึ้นมามอง ก่อนเปลือกตาทั้งสองข้างจะปิดลงอีกครั้ง

"เมื่อยขา ปวดไหล่"ชายหนุ่มตอบออกไป ก่อนจะเงยหน้าลืมตาหันไปมองร่างสวยของลำดวนอีกครั้ง

"เธอนวดเป็นไหม"

"นะ...นวดเหรอคะ"

"ใช่ นวดเป็นไหม"ลำดวนพยักหน้าเบา ๆ พลางเม้มริมฝีปากเข้าหา

"ก็พอจะเป็นอยู่บ้างค่ะ เมื่อก่อนลำดวนเคยนวดให้..."เธอชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเผลอนึกถึงอดีตสามีที่ด่วนจากไป ก่อนเธอจะรีบสลัดความคิดนั้นทิ้งไปจากหัวสมอง

"คุณใหญ่ จะให้ลำดวนนวดให้เหรอคะ"

"อืม"

"ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวลำดวนขออนุญาตไปล้างมือก่อนนะคะ"ชายหนุ่มพยักหน้า มองร่างสวยของลำดวนเดินเข้าไปในห้องน้ำสำหรับแขก

"อึก"เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นทันทีเมื่อลำดวนก้าวขาออกมาจากห้องน้ำ ดวงตาของเธอสั่นประหม่าเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของศิลานอนคว่ำหน้าอยู่บนโซฟา ท่อนบนของเขาเปลือยเปล่า สวมแค่เพียงกางเกงราคาแพงเท่านั้น เผยให้เห็นมัดกล้ามเรียงตัวอย่างสวยงามทำเอาหัวใจดวงน้อยของลำดวนเต้นไม่เป็นจังหวะ

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าที่ดังเข้ามาใกล้ทำให้ศิลาเงยหน้ามามองเจ้าของเสียงฝ่าเท้า

"มาแล้วเหรอ"

"ค่ะ จะเริ่มเลยไหมคะ"น้ำเสียงติดสั่นเอ่ยถามออกไป

"อืม เริ่มเลย"เขานอนคว่ำหน้าต่อปล่อยให้หน้าที่ต่อไปเป็นเธอจัดการแทน

"ขออนุญาตนะคะ"

"อือ"เสียงครางยานตอบรับทำให้ลำดวนทรุดการนั่งคุกเข่าลงบนพื้นพรมหนาดวงตาสั่นระริกมองมัดกล้ามของชายร่างสูงใหญ่ที่นอนอยู่ตรงหน้า  แต่ทว่าตำแหน่งที่เธอนั่งอยู่นั้นมันไม่ถนัดต่อการนวดสักเท่าไหร่

"เอ่อ"

"ขึ้นมานั่งบนหลังฉันก็ได้"เสียงเข้มของคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนโซฟาดังขึ้นมา แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเธอ

"เอ่อ จะดีเหรอคะ ลำดวนกลัวว่า"

"อืม ไม่เป็นอะไร ตัวเธอคงไม่ได้หนักขนาดนั้น"ถ้าหากคนตรงหน้าไม่ใช่เจ้านาย ลำดวนคงจะเอ่ยปากด่าไปแล้ว เขากล้าพูดเรื่องน้ำหนักกับผู้หญิงได้ยังไงกัน ไม่รู้หรือไงว่าเรื่องสวย ๆ งาม ๆ มันเป็นเรื่องที่พวกผู้หญิงอ่อนไหวมากที่สุดรองจากเรื่องความรัก

น้ำหนักที่ไม่ได้หนักตามชื่อค่อย ๆ ทิ้งตัวลงนั่งบนแผ่นหลังของชายหนุ่ม ทำเอาคนที่กำลังนอนคว่ำหน้ายิ้มมุมปากออกมาเมื่อเรียวขาและบั้นท้ายกลมงอนของเธอสัมผัสแนบเนื้อไปกับแผ่นหลังของเขาจนไม่มีอากาศให้ลอดผ่านออกมา

"ถ้าเจ็บบอกลำดวนได้เลยนะคะ"หญิงสาวพูดออกมาในขณะที่เธอลงมือนวดไหล่ให้เขาอย่างเบามือเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเจ็บ

"อืม"เสียงครางอย่างพึงพอใจของคนใต้ร่างดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำเอาลำดวนซึ่งกำลังตั้งใจนวดให้เผลอสะดุ้งด้วยความตกใจกับน้ำเสียงกระสันของชายหนุ่ม

"อ๊าส์ ต่ำลงอีกนิด นวดแรง ๆ เลย"หญิงสาวรู้สึกประหม่าร้อนวูบวาบขึ้นมากับน้ำเสียงกระสันชวนคิดลึกที่ดังขึ้น ลำดวนกดนวดฝ่ามือลงบนท่อนไหล่ทั้งสองข้างของชายหนุ่ม แรงกดที่เพิ่มขึ้นทำให้เธอต้องโน้มตัวไปด้านหน้า ท่วงท่าที่อยู่ในตอนนี้ของเธอมันไม่ต่างอะไรจากการขี่หลังม้า ความคิดในส่วนลึกที่แทรกเข้ามาเมื่อเสียงครางของเขายังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและไหนจะแผ่นหลังใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามนั้นทำให้สมองของเธอเริ่มคิดในเรื่องที่ไม่ควรจะคิด

"ต่ำลงอีกนิด ตรงกลางหลัง"คำสั่งของเขาทำให้เธอต้องย้ายร่างสวยไปนั่งลงตรงบั้นท้ายของชายหนุ่ม ชายกระโปรงตัวสวยร่อนขึ้นไปแทบจะเผยให้เห็นบั้นท้ายกลมกลึงของตัวเองอยู่รอมร่อ

ฝ่ามือสวยนวดตั้งแต่ลำคอหนา ไหล่กว้างต่ำลงมาถึงแผ่นหลังใหญ่ ในท่วงท่าที่ลำดวนต้องโน้มตัวลงไปทำให้ชุดเดรสที่เป็นกระโปรงร่อนขึ้นเผยให้เห็นเรียวขา ด้วยความที่ตั้งใจอยากจะนวดให้เสร็จไว ๆ เธอไม่ทันได้สังเกตหรือสัมผัสได้เลยว่าเนินเนื้อโหนกของเธอนั้นมันได้แตะสัมผัสไปกับสะโพกของชายหนุ่ม

'ใหญ่เป็นบ้า'ชายหนุ่มสบถอยู่ภายในใจเป็นเขาเองที่สัมผัสได้ถึงเนินใหญ่ซึ่งกำลังเสียดสีไปกับบั้นท้ายของตนเอง นี่ถ้าหากไม่มีกางเกงของเขามาเป็นกำแพงกั้นเอาไว้ มันคงจะมีความรู้สึกที่พิเศษมากกว่านี้

"ลำดวน"ชายหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อเธอขึ้นมา เมื่อเขานึกแผนการอะไรดี ๆ ขึ้นมาได้

"คะ"

"เธอดื่มเป็นไหม"

"เอ่อ คือว่า"

"เย็นนี้ฉันอยากดื่ม เธอดื่มเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ"สีหน้าของหญิงสาวแสดงความวิตกขึ้นมา เธอไม่ได้เก่งเรื่องดื่มแบบนี้สักเท่าไหร่ เรียกว่าเข้าขั้นคออ่อนเลยก็ว่าได้

"ถ้าเธอไม่สะดวกก็ไม่เป็นอะไร ฉันดื่มคนเดียวก็ได้"เสียงเศร้าที่ดูเหมือนกับผิดหวังนั้นทำให้ความคิดเรื่องคออ่อนในหัวสมองของลำดวนเลือนหาย

"ได้ค่ะ ลำดวนจะดื่มเป็นเพื่อนคุณใหญ่"เธอตอบออกไปโดยไม่ได้คิดอะไร โดยไม่รู้เลยว่าตนเองได้ตกลงไปในกับดักที่ชายหนุ่มได้วางเอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว