ตอน 1
ยั่วสวาทสาวใช้
บทที่1
"ฉันไปก่อนนะกอหญ้า"
"อืม โชคดีนะลำดวน"
ปึก
บรรยากาศภายในรถหรูตกอยู่ในความเงียบ หลังจากลำดวนก้าวขาขึ้นมานั่งยังเบาะด้านหลังข้างเจ้านาย เพราะในตำแหน่งด้านข้างคนขับรถมีร่างสูงใหญ่ของชายที่อยู่ในชุดสูทสีดำนั่งอยู่ ทำให้เธอต้องย้ายมานั่งข้างผู้เป็น'เจ้านายคนใหม่'โดยปริยาย
"กลัวเหรอ"
"คะ"เธอเงยหน้าไปมองคนข้างกายด้วยแววตาประหม่า เพราะไม่รู้ว่าคำถามเมื่อครู่เขาจงใจถามเธอหรือว่าถามใคร
"กลัวฉันเหรอ นั่งเกร็งเชียว"ศิลาหันมาสบตาก่อนจะเอ่ยปากถามผู้หญิงตรงหน้าอีกครั้ง
"ปะ...เปล่าหรอกค่ะ แค่รู้สึกไม่ชิน"ลำดวนก้มหน้าตอบเสียงแผ่ว
"ไม่มีอะไรต้องเกร็ง ปรับตัวเองให้ชินเพราะเราสองคนต้องอยู่ร่วมกันอีกนาน"
"ค่ะ"เธอก้มหน้าตอบรับไม่กล้าขยับตัวไปไหน หัวใจดวงน้อยสั่นไหวเพราะกลิ่นน้ำหอมจาก ๆ ของชายหนุ่มที่ลอยมาแตะจมูกสวยของตัวเอง
"ทำอาหารเป็นไหม"
"ก็พอได้ค่ะ แต่ว่าฉันทำเป็นแต่อาหารไทย"ด้วยพื้นฐานเป็นคนต่างจังหวัดความเป็นอยู่ค่อนข้างทุรกันดารไม่ได้เปิดโลกกว้างหรือทันสมัยเหมือนกับคนในเมืองกรุงสักเท่าไหร่ เรื่องทำอาหารสัญชาติอื่นตัดทิ้งไปได้เลยเพราะเธอทำไม่เป็น
"ที่ห้องของฉันอาหารสดหมดพอดี เดี๋ยวแวะซื้อของที่ซูเปอร์มาเกตก่อนกลับห้อง"
"ได้ครับนาย"
บรรยากาศภายในรถตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ก่อนทั้งสองจะเดินทางมาถึงห้องสรรพสินค้าซึ่งมีโซนซูเปอร์มาเกตรวมอยู่ด้านใน
"อยากได้อะไรก็เลือกได้ตามสบาย"
"คุณใหญ่อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ"
"เธอ"ลำดวนเผลอเม้มริมฝีปากเข้าหากับคำตอบและสายตาของชายหนุ่มซึ่งกำลังจ้องมองมาที่เธอ
"เธออยากกินอะไร ฉันก็กินอันนั้น"หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นสั่น กับแววตาร้อนแรงของเขาที่มองมา
ลำดวนเป็นฝ่ายกวาดมองหาเลือกซื้อวัตถุดิบโดยมีศิลาคอยเข็นรถเดินตามหลังร่างสวยของหญิงสาวไปติด ๆ
หากไม่มีใครรู้ว่าสถานะจริง ๆ ของทั้งคู่คือแม่บ้านกับเจ้านาย ก็คงพากันคิดไปไกลว่าผู้หญิงคนนี้คือคนที่คว้าหัวใจของนักธุรกิจหนุ่มไปครอบครองได้
"เสร็จแล้วค่ะ"ลำดวนหมุนตัวหันหน้ามาบอกหลังจากที่เธอเลือกซื้อของใช้จนแล้วเสร็จ
"อืม ไปคิดเงิน"
"ได้ค่ะ"หญิงสาวพยักหน้าเดินตามแผ่นหลังสูงใหญ่ของชายหนุ่มไปยังเคาน์เตอร์คิดเงิน
"คุณศิลาคะ"เสียงหวานที่ดังขึ้นมาในระหว่างที่ทั้งสองได้ก้าวขาออกมาจากเคาน์เตอร์คิดเงินนั้นทำให้ศิลาหันไปมองยังทิศทางของเสียง
"ใช่คุณศิลาจริง ๆ ด้วย บุษคิดแล้วว่าต้องทักคนไม่ผิด"บุษบา เดินยิ้มหวานเข้ามาหาชายหนุ่ม หญิงสาวผู้มีผิวพรรณดี และมีสง่าราศีทำให้ลำดวนที่ยืนอยู่ใกล้ชายหนุ่มรู้สึกหายใจลำบากจนต้องก้าวขาถอยหลังออกมาแต่ก็ยังคงอยู่ในระยะที่พอจะได้ยินถึงบทสนทนาของทั้งสอง
"มาทำอะไรที่นี่คะ แล้วนั่นซื้ออะไรกันเยอะแยะเชียว ให้บุษช่วยถือไหมคะ"ฝ่ามือเรียวสอดคล้องแขนชายหนุ่มในขณะที่สายตากวาดมองสิ่งของต่าง ๆ ที่อยู่ในมือของหญิงสาวข้างกายซึ่งดูไม่มีอะไรเทียบเท่ากับเธอได้
"มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ"ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทำเอารอยยิ้มบนใบหน้าของบุษบาค่อย ๆ เจื่อนลงแต่เธอก็ยังคงเกี่ยวท่อนแขนของเขาอย่างไม่ยอมปล่อย
"บุษไม่มีธุระอะไรหรอกค่ะ แต่อยากจะบอกว่าอาทิตย์หน้าวันเกิดคุณพ่อนะคะ ท่านอยากให้คุณไปร่วมงานด้วย"
"ครับ"ชายหนุ่มตอบรับ สายตาคมกริบตวัดกันไปมองใบหน้าสวยของบุษบา รังสีอันตรายที่แผ่กระจายออกมาทำให้ลูกสาวของคนที่เขามาขอร่วมลงทุนทำธุรกิจกับเขาต้องรีบดึงมือออกไป
"มีธุระที่จะคุยกับผมแค่นี้ใช่ไหมครับ"
"ค่ะ มาให้ได้นะคุณพ่อท่านอยากให้คุณไปร่วมงานวันเกิดของท่านให้ได้"
"ครับ ถ้าผมว่าง"ร่างสูงใหญ่พูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปด้วยใบหน้าที่ไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรโดยมีร่างเล็กของลำดวนเดินตามไปติด ๆ
"คุณต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น คุณศิลา"บุษบากัดฟันกรอดฝ่ามือเรียวสวยกำหมัดแน่น มองแผ่นหลังของชายหญิงเดินเคียงคู่ผ่านประตูห้างออกไป
ถ้าหากเป็นเมื่อก่อน เธอคงนึกว่าศิลาคงไม่คิดที่จะสนใจผู้หญิงคนไหนคงจะมีแต่เธอคนเดียวที่เขาปล่อยให้เข้าใกล้อย่างถึงเนื้อถึงตัว
แต่วันนี้เธอบังเอิญได้เห็นเขาเดินเลือกซื้อของกับหญิงสาวรายหนึ่งซึ่งเธอไม่เคยรู้จักมาก่อนว่าเธอคนนั้นเป็นใคร มันยิ่งทำให้บุษบาไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด เธอจึงคิดที่จะกำจัดผู้หญิงคนนั้นให้พ้นออกไปจากชีวิตของชายหนุ่ม
'เพราะผู้ชายที่ชื่อศิลา จะต้องเป็นของเธอแต่เพียงคนเดียว'
"เธอชื่อบุษบา เป็นลูกสาวของคุณดิเรกที่เข้ามาขอร่วมลงทุนธุรกิจกับฉัน"
"คะ...เมื่อกี้คุณใหญ่พูดว่าอะไรนะคะ"ลำดวนเงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่ม หลังจากที่เธอนั่งจมอยู่กับความคิดจนไม่ทันได้ฟังว่าคนข้างกายพูดว่าอะไร
"เธอกำลังสงสัยอยู่ไม่ใช่เหรอ ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร"
"ปะ...เปล่านะคะ"ลำดวนรีบปฏิเสธพลางโบกมือไปมา ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วสมองของเธอก็แอบนึกสงสัยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหมือนกัน
"หึ"
"คุณศิลา ลำดวนไม่ได้คิดอะไรจริง ๆ นะคะ"
"อืม ไม่คิดก็ไม่คิด"เขาพูดก่อนจะหันมองออกไปยังนอกกระจกของรถ
'หึ ไม่คิด แต่สายตาที่มักจะแอบมองมาที่เขานั้นมันคืออะไร'
"ทำไมมีแค่กระเป๋าใบเดียว เธอมีเสื้อผ้าเท่านี้เองเหรอ"ชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อเห็นลูกน้องของเขายกกระเป๋าใส่เสื้อผ้าใบกลางเก่ากลางใหม่ซึ่งเป็นของหญิงสาวออกมาจากท้ายรถ
"ใช่ค่ะ ฉันมีเสื้อผ้าแค่นี้"หญิงสาวชี้ไปยังกระเป๋าที่ชายชุดดำถือเอาไว้
"เอามาให้ลำดวนถือเองก็ได้ค่ะ"
"ไม่ต้อง เธอมีหน้าที่แค่เดินตามฉันมา"
"เอ่อ"
"ทำงานกับฉัน ห้ามขัดคำสั่งเข้าใจไหม"
"ค่ะ ๆ "เมื่อเธอไม่สามารถขัดคำสั่งของชายหนุ่มได้ ลำดวนจึงต้องทำตามเขาอย่างว่าง่ายโดยการเดินตามชายหนุ่มเข้าไปภายในตึกสูงใหญ่หลายสิบชั้นตรงหน้าซึ่งตั้งเด่นสง่าอยู่ใจกลางเมืองใหญ่
บรรยากาศภายในห้องพักของชายหนุ่มทำเอาดวงตากลมโตของลำดวนขยายใหญ่ เธอเดินตามแผ่นหลังของชายหนุ่มเข้าไปจนทั้งสองมาหยุดยืนอยู่ตรงโถงใหญ่ มีโซฟาชุดสุดหรูวางอยู่ตรงกลาง
"ห้องพักของเธอจะอยู่ตรงนั้น"ชายหนุ่มชี้ไปประตูห้องนอนสีขาวที่ปิดสนิทอยู่ใกล้กับบันไดที่สามารถเดินขึ้นไปยังบนชั้นสองได้
"กฎของที่นี่ก็เหมือนกับของที่บ้านใหญ่ ไม่มีอะไรยุ่งยากหวังว่าเธอจะทำตามได้"
"ค่ะ"
"เดี๋ยวฉันจะต้องเข้าบริษัทไปเคลียร์งาน เธอก็อยู่ทำความสะอาดไป วันนี้ไม่ต้องทำมื้อเย็นนะ ฉันอาจจะกลับดึก"
"ค่ะ"
"เชื่อฟังแบบนี้สิ อะไร ๆ มันจะได้ง่าย"ชายหนุ่มพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินผ่านร่างสวยของลำดวนออกจากห้องพักไป ทิ้งให้หญิงสาวรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องกับคำพูดที่แสนจะกำกวมประโยคนั้น
ตอน 2
บทที่2
ภายในคอนโดสุดหรูไม่ต่างอะไรจากบ้านหลังใหญ่ซึ่งได้ถูกยกมาวางอยู่บนตึกสูงหลายสิบชั้นแห่งนี้
"จะสร้างให้มันกว้างใหญ่ไปไหน"หญิงสาวบ่นอุบในขณะที่เธอคุกเข่าใช้เครื่องดูดฝุ่นสอดเข้าไปใต้โซฟา
บั้นท้ายกลมกลึงทั้งสองลูกใต้กางเกงยีนเอวต่ำสีเข้มที่เธอกำลังสวมใส่อยู่นั้นมันกำลังดึงดูดยั่วใจของชายหนุ่มซึ่งกำลังเฝ้ามองเธอผ่านหน้าจอไอแพดภายในห้องทำงาน
อึก
เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความยากลำบากดังขึ้น แม้บรรยากาศภายในห้องทำงานจะเย็นเฉียบแต่ศิลากลับรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกายที่มันร้อนรุ่มมากขึ้นเป็นพิเศษ
และไหนจะตรงส่วนนั้นของเขาที่มันเริ่มจะขยายใหญ่พองตัวเป็นรูปทรงอยู่ภายใต้กางเกงราคาแพงที่กำลังสวมใส่อยู่ในตอนนี้
ครืด ครืด ครืด
"ของที่นายสั่ง ผมจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยแล้วครับ"
"อืม เอาไปส่งที่คอนโดได้เลย"
"ครับนาย"ชายหนุ่มกดวางสายจากลูกน้อง แววตาคมกริบยังคงจ้องมองหญิงสาวผ่านหน้าจอไอแพด
'หึ'
"อะไรนะคะ คุณใหญ่ซื้อของพวกนี้ให้ฉันอย่างนั้นเหรอคะ"
"ใช่ครับ ทั้งหมดนี่คุณใหญ่เป็นคนสั่งให้ผมไปซื้อมาให้คุณลำดวนครับ"
"อึก"เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ดังขึ้นเมื่อลำดวนกวาดสายตาถุงกระดาษหลายสิบถุงที่อยู่ในมือของชายชุดดำซึ่งเป็นลูกน้องของศิลา
"เอ่อคือว่า ลำดวน"
'เชื่อฟังฉัน ห้ามปฏิเสธ'
"ส่งมาให้ลำดวนเถอะค่ะ เดี๋ยวลำดวนเอาไปเก็บเอง"
"จะไหวเหรอครับ"ฟันสวยกัดลงบนริมฝีปากล่างด้วยความประหม่า ก่อนลำดวนจะเปิดทางให้ลูกน้องของชายหนุ่มเดินเอาของทุกอย่างไปไว้ในห้องของเธอ
"ขอบคุณนะคะ"
"ด้วยความยินดีครับ"ชายร่างใหญ่สี่คนเดินเรียงแถวออกไปจากห้องนอนของเธออย่างพร้อมเพรียงปล่อยให้เธอจมอยู่กับความประหม่าเมื่อหันสายตาไปมองสิ่งที่ชายหนุ่มออกคำสั่งซื้อมาให้
"นะ...นี่มันอะไรกัน"ชุดเดรสลายลูกไม้ดูเซ็กซี่ขยี้ใจชายเด่นสง่าอยู่ตรงหน้าของลำดวน และไหนจะชุดว่ายน้ำรวมไปถึงชุดชั้นในไซซ์เดียวกับที่เธอกำลังใส่อยู่ในตอนนี้
ซื้อเสื้อผ้าให้เธอพอจะเข้าใจ ว่าแต่เขารู้ขนาดไซซ์ของเธอได้ยังไงกัน
'ฉันคงจะคิดมากไป มันคงไม่มีอะไรหรอก'ลำดวนคิดอยู่ในใจ ก่อนเธอจะหันมาให้ความสนใจกับกองเสื้อผ้ามากมายที่อยู่ตรงหน้า
ชุดเดรสลายลูกไม้สีดำดูสะดุดตา เธอลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าที่สวมอยู่ออกจากเรือนร่างจนเปลือยเปล่า โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังแอบมองดูเธออยู่
'สวย เซ็กซี่'สองคำนี้ผุดขึ้นมาในหัวของศิลา สายตาของเขาจ้องมองเรือนร่างที่เปลือยเปล่ากำลังสวมชุดที่เขาเป็นคนสั่งให้ลูกน้องไปซื้อมาให้
ร่างเพรียวบางหน้าท้องแบนราบไร้ไขมัน เต้าอวบอั๋นกลมกลึงเป็นก้อนกลมน่าย้ำทำเอาใจชายสั่นไหว แอ่งน้ำหวานของดอกไม้ที่โผล่ให้เห็นเพียงวับแวมเมื่อครู่นั้นทำเอาลำกายเริ่มกลับมาขยาย
ชายหนุ่มถอนหายใจเอื้อมมือไปกดปิดหน้าจอไอแพด เพราะถ้าเขาไม่ทำแบบนี้เห็นทีงานที่กองอยู่ตรงหน้าคงจะไม่แล้วเสร็จ
'ตั้งใจทำงาน เสร็จงานแล้วค่อยว่ากัน'ชายหนุ่มเก็บความอัดอั้นตั้งใจเคลียร์งานตรงหน้า แม้ว่าบางครั้งจะมีภาพเรือนร่างอันแสนจะเซ็กซี่ของหม้ายสาวอย่างลำดวนลอยเข้ามารบกวนสมาธิอยู่บ่อยครั้งก็ตาม
"เมื่อคืนเลิกงานดึกเหรอคะ"ลำดวนเอ่ยถามในขณะที่นำแก้วกาแฟมาวางให้ชายหนุ่มในเช้าวันใหม่
"อืม เกือบเที่ยงคืนได้มั้งเธอคงจะหลับแล้วฉันเลยไม่ได้รบกวน"
"รบกวนอะไรกันคะ ลำดวนเป็นแม่บ้านของคุณนะคะถ้ามีอะไรอยากให้ลำดวนรับใช้ก็เรียกได้ทุกเวลา"
"เหรอ"ชายหนุ่มละสายตาจากแก้วกาแฟนที่กำลังส่งไอร้อนหันมาสบตากับหญิงสาว
"กะ...ก็ลำดวนเป็นคนใช้ คุณใหญ่สามารถเรียกใช้ตอนไหนก็ได้นี่คะ"
"หึ ฉันดูเหมือนตนใจดำไม่รู้เวลาพักผ่อนขนาดนั้นเลยหรือไง"ชายหนุ่มยืนมือไปหยิบแก้วกาแฟขึ้นมา กลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วสดที่เขามักจะดื่มก่อนไปทำงานทุกเช้ามันช่วยทำให้สมองของเขากระปรี้กระเปร่าเลือดลมไหลเวียนได้ง่าย
"เรื่องเสื้อผ้าที่คุณใหญ่ซื้อมาให้ ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ"ลำดวนพูดขึ้นมาพลางก้มหน้า ชุดสวย ๆ ที่เขาส่งมาเธอชอบมันทุกชุด
"ถ้าชอบก็ใส่ ไม่ต้องเก็บเอาไว้ในตู้"
"เอ่อ มันจะดีเหรอคะ"
"ทำไม"
"ชุดสวย ๆ เหมาะที่จะใส่ไปเที่ยว ลำดวนเป็นเพียงแค่แม่บ้านคงไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหน"
"แล้วอยากไปไหม"
"คะ"
"อยากออกไปเที่ยวไหม"ชายหนุ่มยื่นข้อเสนอให้เธอด้วยความใจดี เรียกรอยยิ้มบนใบหน้าของลำดวนออกมาได้
"อยากค่ะ ลำดวนอยากไป"หญิงสาวตอบอย่างตรงไปตรงมาตามประสาหญิงสาวบ้านนอกที่ไม่เคยได้ท่องเที่ยวในเมืองใหญ่แห่งนี้
"ไว้วันไหนฉันว่าง จะพาเธอไปเที่ยวก็แล้วกัน"
"จริงเหรอคะ"ดวงตาของเธอเปล่งประกายราวกับไข่มุก ริมฝีปากสวยระบายยิ้มด้วยความดีใจ
"จริงสิ ฉันจะไปโกหกเธอทำไม"ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปเผชิญหน้ากับหญิงสาว ฝ่ามืออุ่นร้อนของเขาวางลงบนศีรษะของเธอราวกับรักใครและเอ็นดู
"ถ้าเธอเป็นเด็กดี เชื่อฟังคำสั่งฉัน ฉันก็จะตามใจเธอทุกอย่างเข้าใจไหม"
"เข้าใจค่ะ"
"ดี พูดง่ายแบบนี้ฉันชอบ"ฝ่ามือใหญ่ลูบเส้นผมของเธออย่างเบามือ
"เย็นนี้กลับเร็วนะ เตรียมอาหารเย็นเอาไว้ด้วย"
"ได้ค่ะ"
"อืม ฉันไปทำงานก่อนนะ อยู่ดูแลบ้านด้วยแล้วจะรีบกลับมา"
"ค่ะ ตั้งใจทำงานนะคะ เดินทางปลอดภัย"หญิงสาวส่งยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนเธอจะก้าวขาเดินไปส่งเขาถึงหน้าประตูห้องพัก
ถ้าหากคนด้านนอกมาเห็น ใครต่อใครต่างพากันคิดว่าเขาและเธอคงจะเป็นสามีภรรยา แต่ลำดวนยังคงตระหนักได้ว่า เธอมาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร
มันคงเป็นความโชคดีของเธอที่ได้มาทำงานกับ'เจ้านายผู้แสนจะใจดี'อย่างศิลา
ลำดวนยิ้มออกมาก่อนจะเริ่มทำงานให้สมกับความใจดีที่เจ้านายคนนี้มีให้เธอ โดยมีสายตาของศิลาคอยจับจ้องมองการกระทำของเธอผ่านหน้าจอไอแพดอยู่เสมอตลอดเวลาที่เขาทำงานอยู่ที่บริษัท
'หึ แม่กวางน้อย'
ท่าทีราวกับลูกกวางน้อยตัวสีขาวนั้น มันกำลังปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนภายในร่างกายของเสือร้าย ชายหนุ่มล้วงหยิบเอาโทรศัพท์ออกมาต่อสายหาบิดาผู้ให้กำเนิด
"อืม"
"สะดวกคุยหรือเปล่าครับ"เขาพูดกับบิดาด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"ว่ามา"
"เรื่องของลำดวน"
"ทำไม"
"ผมอยากได้เธอ"
ตอน 3
บทที่3
'ถ้าลูกคิดดีแล้วพ่อก็ไม่ว่าอะไร แต่ถ้าลูกคิดจะเล่น ๆ ไม่ได้จริงจังอะไร เรื่องนี้พ่อไม่ค่อยจะเห็นด้วยสักเท่าไหร่'คำพูดของบิดายังคงดังขึ้นในหัวสมองของศิลานับตั้งแต่ที่ตนเองกดวางสาย ร่างสูงใหญ่ระบายความร้อนที่อัดอั้นอยู่ภายในใจผ่านทางโพรงจมูก ดวงตาคมกริบแฝงไปด้วยความเร่าร้อนจ้องมองหน้าจอไอแพดเฝ้ามองร่างสวยซึ่งกำลังทำความสะอาดห้องนั่งเล่นอยู่
บั้นท้ายโค้งงอนเป็นก้อนสวยเบียดเสียดขยับไปมาอยู่ใต้ชุดเดรสสีขาวที่เขาเป็นคนซื้อให้ ความสั่นของกระโปรงตัวนั้นเวลาเธอโน้มตัวลงไปทำให้ชายกระโปรงร่อนขึ้นมาเผยให้เห็นเรียวขาสวยยิ่งทำให้หัวใจของศิลาเต้นโครมครามราวกับว่ามีใครมาตีกลองอยู่ข้างใน
"อึก"เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ดังขึ้น ความยิ่งใหญ่ภายใต้กางเกงเริ่มแข็งตัวขยายตามอารมณ์ที่ปะทุขึ้นมา
"เอกสารที่ฉันต้องเคลียร์วันนี้มีอีกไหม"ชายหนุ่มกดอินเตอร์คอมถามเลขาที่อยู่ด้านนอก
"ไม่มีแล้วครับ"
"อืม ถ้าอย่างนั้นจัดเตรียมรถฉันจะกลับคอนโด"
"ได้ครับท่านประธาน"ความร้อนรุ่มที่ปะทุอยู่ในร่างกายถ้าหากไม่ได้รับการปลดปล่อยได้ทันเวลาคงจะเป็นเขาที่จะขาดใจตาย
แกรก
"อ้าว กลับมาแล้วเหรอคะ"เสียงหวานของลำดวนดังขึ้นเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเปิดประตูเดินเข้ามาภายในห้อง ดวงตากลมโตหันไปมอง นาฬิกาที่แขวนอยู่บนฝาผนังก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
"ตายจริง ลำดวนยังไม่ได้เตรียมอาหารเย็นไว้ให้คุณใหญ่เลยค่ะ"
"ไม่เป็นอะไร ฉันยังไม่หิวเท่าไหร่"เพราะตอนนี้สิ่งที่เขาหิวมันกลับไม่ใช่อาหารพวกนั้น แต่เป็นเธอที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้ามากกว่า
ชายร่างสูงใหญ่เดินมานั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทีอ่อนแรงด้วยความเหนื่อยล้า ท่อนขาทั้งสองข้างรู้สึกตึง ๆ จนต้องยืนขานอนราบไปกับโซฟา ทำเอาลำดวนที่ยืนมองอยู่ต้องรีบเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วงเจ้านาย
"เป็นอะไรหรือเปล่าคะคุณใหญ่ ไม่สบายหรือเปล่า"คำถามของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มเปิดเปลือกตาขึ้นมามอง ก่อนเปลือกตาทั้งสองข้างจะปิดลงอีกครั้ง
"เมื่อยขา ปวดไหล่"ชายหนุ่มตอบออกไป ก่อนจะเงยหน้าลืมตาหันไปมองร่างสวยของลำดวนอีกครั้ง
"เธอนวดเป็นไหม"
"นะ...นวดเหรอคะ"
"ใช่ นวดเป็นไหม"ลำดวนพยักหน้าเบา ๆ พลางเม้มริมฝีปากเข้าหา
"ก็พอจะเป็นอยู่บ้างค่ะ เมื่อก่อนลำดวนเคยนวดให้..."เธอชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเผลอนึกถึงอดีตสามีที่ด่วนจากไป ก่อนเธอจะรีบสลัดความคิดนั้นทิ้งไปจากหัวสมอง
"คุณใหญ่ จะให้ลำดวนนวดให้เหรอคะ"
"อืม"
"ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวลำดวนขออนุญาตไปล้างมือก่อนนะคะ"ชายหนุ่มพยักหน้า มองร่างสวยของลำดวนเดินเข้าไปในห้องน้ำสำหรับแขก
"อึก"เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นทันทีเมื่อลำดวนก้าวขาออกมาจากห้องน้ำ ดวงตาของเธอสั่นประหม่าเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของศิลานอนคว่ำหน้าอยู่บนโซฟา ท่อนบนของเขาเปลือยเปล่า สวมแค่เพียงกางเกงราคาแพงเท่านั้น เผยให้เห็นมัดกล้ามเรียงตัวอย่างสวยงามทำเอาหัวใจดวงน้อยของลำดวนเต้นไม่เป็นจังหวะ
ตึก ตึก ตึก
เสียงฝีเท้าที่ดังเข้ามาใกล้ทำให้ศิลาเงยหน้ามามองเจ้าของเสียงฝ่าเท้า
"มาแล้วเหรอ"
"ค่ะ จะเริ่มเลยไหมคะ"น้ำเสียงติดสั่นเอ่ยถามออกไป
"อืม เริ่มเลย"เขานอนคว่ำหน้าต่อปล่อยให้หน้าที่ต่อไปเป็นเธอจัดการแทน
"ขออนุญาตนะคะ"
"อือ"เสียงครางยานตอบรับทำให้ลำดวนทรุดการนั่งคุกเข่าลงบนพื้นพรมหนาดวงตาสั่นระริกมองมัดกล้ามของชายร่างสูงใหญ่ที่นอนอยู่ตรงหน้า แต่ทว่าตำแหน่งที่เธอนั่งอยู่นั้นมันไม่ถนัดต่อการนวดสักเท่าไหร่
"เอ่อ"
"ขึ้นมานั่งบนหลังฉันก็ได้"เสียงเข้มของคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนโซฟาดังขึ้นมา แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเธอ
"เอ่อ จะดีเหรอคะ ลำดวนกลัวว่า"
"อืม ไม่เป็นอะไร ตัวเธอคงไม่ได้หนักขนาดนั้น"ถ้าหากคนตรงหน้าไม่ใช่เจ้านาย ลำดวนคงจะเอ่ยปากด่าไปแล้ว เขากล้าพูดเรื่องน้ำหนักกับผู้หญิงได้ยังไงกัน ไม่รู้หรือไงว่าเรื่องสวย ๆ งาม ๆ มันเป็นเรื่องที่พวกผู้หญิงอ่อนไหวมากที่สุดรองจากเรื่องความรัก
น้ำหนักที่ไม่ได้หนักตามชื่อค่อย ๆ ทิ้งตัวลงนั่งบนแผ่นหลังของชายหนุ่ม ทำเอาคนที่กำลังนอนคว่ำหน้ายิ้มมุมปากออกมาเมื่อเรียวขาและบั้นท้ายกลมงอนของเธอสัมผัสแนบเนื้อไปกับแผ่นหลังของเขาจนไม่มีอากาศให้ลอดผ่านออกมา
"ถ้าเจ็บบอกลำดวนได้เลยนะคะ"หญิงสาวพูดออกมาในขณะที่เธอลงมือนวดไหล่ให้เขาอย่างเบามือเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเจ็บ
"อืม"เสียงครางอย่างพึงพอใจของคนใต้ร่างดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำเอาลำดวนซึ่งกำลังตั้งใจนวดให้เผลอสะดุ้งด้วยความตกใจกับน้ำเสียงกระสันของชายหนุ่ม
"อ๊าส์ ต่ำลงอีกนิด นวดแรง ๆ เลย"หญิงสาวรู้สึกประหม่าร้อนวูบวาบขึ้นมากับน้ำเสียงกระสันชวนคิดลึกที่ดังขึ้น ลำดวนกดนวดฝ่ามือลงบนท่อนไหล่ทั้งสองข้างของชายหนุ่ม แรงกดที่เพิ่มขึ้นทำให้เธอต้องโน้มตัวไปด้านหน้า ท่วงท่าที่อยู่ในตอนนี้ของเธอมันไม่ต่างอะไรจากการขี่หลังม้า ความคิดในส่วนลึกที่แทรกเข้ามาเมื่อเสียงครางของเขายังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและไหนจะแผ่นหลังใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามนั้นทำให้สมองของเธอเริ่มคิดในเรื่องที่ไม่ควรจะคิด
"ต่ำลงอีกนิด ตรงกลางหลัง"คำสั่งของเขาทำให้เธอต้องย้ายร่างสวยไปนั่งลงตรงบั้นท้ายของชายหนุ่ม ชายกระโปรงตัวสวยร่อนขึ้นไปแทบจะเผยให้เห็นบั้นท้ายกลมกลึงของตัวเองอยู่รอมร่อ
ฝ่ามือสวยนวดตั้งแต่ลำคอหนา ไหล่กว้างต่ำลงมาถึงแผ่นหลังใหญ่ ในท่วงท่าที่ลำดวนต้องโน้มตัวลงไปทำให้ชุดเดรสที่เป็นกระโปรงร่อนขึ้นเผยให้เห็นเรียวขา ด้วยความที่ตั้งใจอยากจะนวดให้เสร็จไว ๆ เธอไม่ทันได้สังเกตหรือสัมผัสได้เลยว่าเนินเนื้อโหนกของเธอนั้นมันได้แตะสัมผัสไปกับสะโพกของชายหนุ่ม
'ใหญ่เป็นบ้า'ชายหนุ่มสบถอยู่ภายในใจเป็นเขาเองที่สัมผัสได้ถึงเนินใหญ่ซึ่งกำลังเสียดสีไปกับบั้นท้ายของตนเอง นี่ถ้าหากไม่มีกางเกงของเขามาเป็นกำแพงกั้นเอาไว้ มันคงจะมีความรู้สึกที่พิเศษมากกว่านี้
"ลำดวน"ชายหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อเธอขึ้นมา เมื่อเขานึกแผนการอะไรดี ๆ ขึ้นมาได้
"คะ"
"เธอดื่มเป็นไหม"
"เอ่อ คือว่า"
"เย็นนี้ฉันอยากดื่ม เธอดื่มเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ"สีหน้าของหญิงสาวแสดงความวิตกขึ้นมา เธอไม่ได้เก่งเรื่องดื่มแบบนี้สักเท่าไหร่ เรียกว่าเข้าขั้นคออ่อนเลยก็ว่าได้
"ถ้าเธอไม่สะดวกก็ไม่เป็นอะไร ฉันดื่มคนเดียวก็ได้"เสียงเศร้าที่ดูเหมือนกับผิดหวังนั้นทำให้ความคิดเรื่องคออ่อนในหัวสมองของลำดวนเลือนหาย
"ได้ค่ะ ลำดวนจะดื่มเป็นเพื่อนคุณใหญ่"เธอตอบออกไปโดยไม่ได้คิดอะไร โดยไม่รู้เลยว่าตนเองได้ตกลงไปในกับดักที่ชายหนุ่มได้วางเอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว