บทที่ 65 ทายา

หมอแก่ส่ายหน้าอย่างหมดหนทาง "ฮ่ะ... เอ็นที่ข้อเท้าคุณชายใหญ่ของเจ้าขาด แม้แต่หมอหลวงในเมืองหลวง ก็คงรักษาไม่หาย"

เถ้าแก่ซุนจะพูดอะไรอีก แต่หมอแก่ไม่ยอมฟัง รีบจากไป

เถ้าแก่ซุนกลับเข้าร้านอย่างหมดอาลัย ตาเหม่อลอย ไม่เห็นว่าสามีภรรยาเหอยังอยู่

เหอเซี่ยงเป่ยเอ่ยปากก่อน "เถ้าแก่ซุน มีเร

บทที่ 66 หนึ่งหมื่นตำลึง

หลังจากนั้น นิยายขายดีมาก ทำให้สกุลฝู่ได้กำไรอย่างงาม

ซูอวิ๋นหว่านและหลี่จื่ออันต่างรู้สึกว่าตัวเองขาดทุนใหญ่

ด้วยประสบการณ์จากชาติที่แล้ว ซูอวิ๋นหว่านไม่อยากขายลิขสิทธิ์ "นางพญางูขาว" แค่พันตำลึง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนิยายเล่มนี้ เหอเซี่ยงเป่ยยังเพิ่มภาพประกอบเข้าไป ทำให้ค

บทที่ 67 ขอให้คุณชายใหญ่ช่วยเก็บเป็นความลับ

ขณะที่ซูอวิ๋นหว่านพูดประโยคนั้น ดวงตาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ในชาติที่แล้ว เธอได้เห็นกับตาว่า "นางพญางูขาว" โด่งดังขนาดไหน

ฟังคำพูดของหญิงสาวสวยคนนี้แล้ว ฝู่เหิงซินก็ไม่อาจหาเหตุผลมาคัดค้านได้

ราวกับถูกล้างสมอง เขาเห็นภาพนิยายขายดีหลังออกวางตลาดชัดเจน

อีกท