บทที่ 64 ฝู่เหิงซินได้รับบาดเจ็บ

จ้าวซื่อก็น้อยใจ ถ้าไม่ใช่เพราะถูกตีจนขยับไม่ได้ จะให้นังนั่นทำสำเร็จได้อย่างไร?

ในขณะที่บ้านตระกูลหลี่มีเมฆดำปกคลุมเพราะเต้าหู้ 2 จิน ที่บ้านตระกูลเหอ สวี่ซื่อยิ้มจนดอกไม้บาน

"อวิ๋นหว่าน ช่วยแม่นับหน่อย นี่เงินที่เราขายเต้าหู้วันนี้"

หักส่วนที่เก็บไว้กินเอง วันน

บทที่ 65 ทายา

หมอแก่ส่ายหน้าอย่างหมดหนทาง "ฮ่ะ... เอ็นที่ข้อเท้าคุณชายใหญ่ของเจ้าขาด แม้แต่หมอหลวงในเมืองหลวง ก็คงรักษาไม่หาย"

เถ้าแก่ซุนจะพูดอะไรอีก แต่หมอแก่ไม่ยอมฟัง รีบจากไป

เถ้าแก่ซุนกลับเข้าร้านอย่างหมดอาลัย ตาเหม่อลอย ไม่เห็นว่าสามีภรรยาเหอยังอยู่

เหอเซี่ยงเป่ยเอ่ยปากก่อน "เถ้าแก่ซุน มีเร

บทที่ 66 หนึ่งหมื่นตำลึง

หลังจากนั้น นิยายขายดีมาก ทำให้สกุลฝู่ได้กำไรอย่างงาม

ซูอวิ๋นหว่านและหลี่จื่ออันต่างรู้สึกว่าตัวเองขาดทุนใหญ่

ด้วยประสบการณ์จากชาติที่แล้ว ซูอวิ๋นหว่านไม่อยากขายลิขสิทธิ์ "นางพญางูขาว" แค่พันตำลึง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนิยายเล่มนี้ เหอเซี่ยงเป่ยยังเพิ่มภาพประกอบเข้าไป ทำให้ค