บทที่ 476 จวนองค์หญิงไม่ต้อนรับท่าน

"คอก คอก คอก..." เหอหยี่โจวไอจนตัวโยน ชี้ไปที่รถม้าที่จากไปแล้วด่าอย่างโมโห "ไอ้หมาตาบอด! รอให้ข้าเข้าจวนองค์หญิงก่อน จะจัดการเจ้าเป็นคนแรกเลย!"

หยางซื่อปัดฝุ่นบนตัวเงียบๆ ดวงตาฉายแววเยาะหยัน

ความเย็นชาไร้น้ำใจของเหอเซี่ยงเป่ยที่มีต่อเหอหยี่โจวผู้เป็นพ่อ นางเห

บทที่ 477 เจ้าสัตว์เดรัจฉาน

จวินอวิ๋นหว่านไม่ให้โอกาสเหอหยี่โจวได้โต้แย้ง พูดต่อว่า: "ตอนนั้นแม่สามีของข้าเพิ่งคลอดลูกสาวคนเล็กไม่นาน ท่านก็ออกไปหาผู้หญิงคนอื่น ทิ้งให้พวกนางเป็นแม่หม้ายลูกกำพร้าทั้งสี่คน

ปู่ย่าเป็นคนเที่ยงธรรม จัดการเรื่องความยุติธรรมให้แม่สามีของข้า ให้หย่าขาดกับท่านและตัดความส

บทที่ 478 ขับออกจากเมืองหลวง

คุณปู่เหอโบกมือไปทางเขา: "ไปเลย ไปฟ้องที่ศาลว่าเซี่ยงเป่ยไม่ยอมรับพ่อแท้ๆ"

เขาหันไปชี้ทางที่มา: "เมื่อกี้ข้าเห็นแล้ว ศาลอยู่ทางนั้น เจ้าไปเดี๋ยวนี้เลย ไม่ไปข้าก็ไม่นับถือเจ้า"

พูดจบ คุณปู่เหอก็หยิบห่อผ้าเล็กๆ ออกมาจากอก นำกระดาษที่เหลืองซีดออกมาหลายแผ่น

เขาแสดงกระดา