บทที่ 475 พาผู้หญิงของเจ้าไปให้พ้น

"เหอหยี่โจว!" จวินอวิ๋นหว่านไม่โกรธแต่กลับยิ้ม เรียกชื่อเต็มของเขาโดยตรง "ท่านเป็นผู้ใหญ่อะไรของข้า?

ข้าไม่ได้ลืมความจริงที่ท่านตัดญาติขาดจากสกุลเหอ

ไม่รู้ท่านมีความมั่นใจมาจากไหน กล้าให้ข้าขอโทษคนไร้ยางอายอย่างท่าน?"

"เจ้า..." เหอหยี่โจวโกรธจนหนวดเคราตั้งชัน

บทที่ 476 จวนองค์หญิงไม่ต้อนรับท่าน

"คอก คอก คอก..." เหอหยี่โจวไอจนตัวโยน ชี้ไปที่รถม้าที่จากไปแล้วด่าอย่างโมโห "ไอ้หมาตาบอด! รอให้ข้าเข้าจวนองค์หญิงก่อน จะจัดการเจ้าเป็นคนแรกเลย!"

หยางซื่อปัดฝุ่นบนตัวเงียบๆ ดวงตาฉายแววเยาะหยัน

ความเย็นชาไร้น้ำใจของเหอเซี่ยงเป่ยที่มีต่อเหอหยี่โจวผู้เป็นพ่อ นางเห

บทที่ 477 เจ้าสัตว์เดรัจฉาน

จวินอวิ๋นหว่านไม่ให้โอกาสเหอหยี่โจวได้โต้แย้ง พูดต่อว่า: "ตอนนั้นแม่สามีของข้าเพิ่งคลอดลูกสาวคนเล็กไม่นาน ท่านก็ออกไปหาผู้หญิงคนอื่น ทิ้งให้พวกนางเป็นแม่หม้ายลูกกำพร้าทั้งสี่คน

ปู่ย่าเป็นคนเที่ยงธรรม จัดการเรื่องความยุติธรรมให้แม่สามีของข้า ให้หย่าขาดกับท่านและตัดความส