บทที่ 471 เด็กน้อยที่น่าสงสาร

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น หลี่เจี้ยวเจี้ยวจึงยังไม่รีบจากไป นางอยากรู้ว่าวันนี้จวนองค์หญิงเชิญแขกผู้สูงศักดิ์ท่านใดมาอีก

ฮองเฮาถูกแม่นมเฟิงประคองลงจากรถม้า แม้นางจะสวมชุดสตรีผู้มั่งคั่งธรรมดา แต่ก็ไม่อาจปิดบังรัศมีความสูงส่งที่แผ่ออกมาจากร่างได้

หลี่เจี้ยวเจี้ยวจำได้ท

บทที่ 472 การหมั้นหมาย

หลังจากได้ยินคำตอบของฮองเฮา หลี่จิงจิงเงียบไปชั่วขณะ แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าฮองเฮา

"หากรัชทายาทไม่มีข้อขัดข้อง จิงจิงยินดีเพคะ"

ฮองเฮาชอบท่าทีที่สง่างามและไม่ประจบของหลี่จิงจิง "เด็กดี ลุกขึ้นเถิด เรื่องการแต่งงานของรัชทายาท ข้าเป็นผู้ตัดสินใจ เขาย่อมยินดีแน่นอน"

ฮองเฮาไม่ใช

บทที่ 473 ต้องสำเร็จ ห้ามล้มเหลว

จวินอวิ๋นหว่านมองบิดาของตน รู้สึกราวกับถูกจิ้งจอกแก่วางแผน

"ลูกเพิ่งเข้าเมืองหลวงไม่นาน เสด็จพ่อก็รีบจัดการงานให้ลูกเช่นนี้?"

"อ่อกๆ..." เมื่อถูกลูกสาวมองทะลุ ฮองเต้จงใจไอเบาๆ สองที เพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัด "อวิ๋นหว่าน พูดเช่นนั้นไม่ได้ เสด็จพ่อทำเช่นนี้ก็เพราะไ