บทที่ 470 ครั้งนี้ไปจวนองค์หญิง อย่าพูดจาไร้มารยาท

อวิ๋นหว่านก็รู้สึกจนปัญญา: "พูดแล้วก็น่าอึดอัดจริงๆ ลูกจัดงานเลี้ยงครั้งแรก ก็เกิดเรื่องมากมายขนาดนี้..."

นางยังไม่ทันสังเกตจุดประสงค์ที่แท้จริงที่ฮองเฮาให้นางเข้าวัง ก็เล่าเรื่องทั้งหมดตั้งแต่เหอเยว่เยว่ถูกคนไล่สู่ขอ โจวอิ๋งเสวี่ยตกน้ำ จนถึงเรื่

บทที่ 471 เด็กน้อยที่น่าสงสาร

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น หลี่เจี้ยวเจี้ยวจึงยังไม่รีบจากไป นางอยากรู้ว่าวันนี้จวนองค์หญิงเชิญแขกผู้สูงศักดิ์ท่านใดมาอีก

ฮองเฮาถูกแม่นมเฟิงประคองลงจากรถม้า แม้นางจะสวมชุดสตรีผู้มั่งคั่งธรรมดา แต่ก็ไม่อาจปิดบังรัศมีความสูงส่งที่แผ่ออกมาจากร่างได้

หลี่เจี้ยวเจี้ยวจำได้ท

บทที่ 472 การหมั้นหมาย

หลังจากได้ยินคำตอบของฮองเฮา หลี่จิงจิงเงียบไปชั่วขณะ แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าฮองเฮา

"หากรัชทายาทไม่มีข้อขัดข้อง จิงจิงยินดีเพคะ"

ฮองเฮาชอบท่าทีที่สง่างามและไม่ประจบของหลี่จิงจิง "เด็กดี ลุกขึ้นเถิด เรื่องการแต่งงานของรัชทายาท ข้าเป็นผู้ตัดสินใจ เขาย่อมยินดีแน่นอน"

ฮองเฮาไม่ใช