บทที่ 463 หม่อมข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

ขณะที่โจวอิ๋งเสวี่ยกำลังจะหมดสติ เงาดำร่างหนึ่งพุ่งผ่านริมฝั่งอย่างรวดเร็ว กระโดดลงน้ำโดยไม่ลังเล

คนผู้นั้นว่ายน้ำเก่งมาก ไม่กี่วิก็ว่ายมาถึงข้างนาง โอบเอวนางไว้

โจวอิ๋งเสวี่ยรู้สึกถึงกระแสความร้อนที่โอบล้อมร่าง

"ไม่ต้องกลัว จับตัวข้าให้แน่น!" เสียงทุ้มต่ำแ

บทที่ 464 ต้องลงโทษอย่างหนักเพื่อเป็นเยี่ยงอย่าง

"หยางรู่อี้ เจ้าอย่าพูดใส่ร้าย ที่จริงเจ้าต่างหากที่ผลักคุณหนูโจว ทำไมต้องโทษข้าด้วย?"

หลิวรู่เหมยร้อนใจ หากไม่ใช่เพราะมีคนมากมาย นางคงอยากจะขย้ำหยางรู่อี้เสียตรงนั้น

จวินเฮาหรานเห็นท่าทางของหลิวรู่เหมย รู้สึกรังเกียจจึงสั่ง "มา ปิดปากนางไว้"

"รั

บทที่ 465 สามวันต้องมาสู่ขอแน่นอน

"อิ๋งเสวี่ยเป็นอย่างไรบ้าง?" จวินอวิ๋นหว่านเข้าห้อง คำแรกคือถามอาการของโจวอิ๋งเสวี่ย

คุณย่าซูหยิบขวดกระเบื้องขาวเล็กให้นางดู หมายความว่าได้ให้โจวอิ๋งเสวี่ยดื่มน้ำพุวิญญาณแล้ว คนต้องไม่เป็นไรแน่นอน

จวินอวิ๋นหว่านพยักหน้าให้คุณย่าซู แล้วเดินไปที่เตียงโจวอิ๋งเสวี่ย