บทที่ 462 หากผิดคำสาบาน ขอให้ฟ้าดินลงทัณฑ์

เขาสามารถทุ่มเทดูแลเหอเยว่เยว่และนิวๆ ได้อย่างสุดหัวใจ โดยไม่มีผลประโยชน์ใดๆ แอบแฝง

เหอเยว่เยว่เงยหน้าขึ้นทันที มองร่างสูงสง่าของกู้หยวนจื้อด้วยความไม่อยากเชื่อ

นางรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงจนแทบจะกระโดดออกมาจากอก ปลายหูแดงก่ำในทันที

และ... และนางไม่ได้รังเ

บทที่ 463 หม่อมข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

ขณะที่โจวอิ๋งเสวี่ยกำลังจะหมดสติ เงาดำร่างหนึ่งพุ่งผ่านริมฝั่งอย่างรวดเร็ว กระโดดลงน้ำโดยไม่ลังเล

คนผู้นั้นว่ายน้ำเก่งมาก ไม่กี่วิก็ว่ายมาถึงข้างนาง โอบเอวนางไว้

โจวอิ๋งเสวี่ยรู้สึกถึงกระแสความร้อนที่โอบล้อมร่าง

"ไม่ต้องกลัว จับตัวข้าให้แน่น!" เสียงทุ้มต่ำแ

บทที่ 464 ต้องลงโทษอย่างหนักเพื่อเป็นเยี่ยงอย่าง

"หยางรู่อี้ เจ้าอย่าพูดใส่ร้าย ที่จริงเจ้าต่างหากที่ผลักคุณหนูโจว ทำไมต้องโทษข้าด้วย?"

หลิวรู่เหมยร้อนใจ หากไม่ใช่เพราะมีคนมากมาย นางคงอยากจะขย้ำหยางรู่อี้เสียตรงนั้น

จวินเฮาหรานเห็นท่าทางของหลิวรู่เหมย รู้สึกรังเกียจจึงสั่ง "มา ปิดปากนางไว้"

"รั