บทที่ 456 คุณตามีเรื่องจะปรึกษาเจ้า

ปกติแล้วเหอเซียงเฉียนเป็นคนพูดมากที่สุดบนโต๊ะอาหาร

แต่วันนี้เขากลับผิดปกติไป

ไม่กล้าเงยหน้าไม่พอ แม้แต่อาหารอร่อยๆ มากมายก็ยังไม่ค่อยมีความสนใจ

ส่วนจวินเจี้ยเยากลับตรงกันข้ามกับเขา เจ้าชมไม่หยุดว่าอาหารในจวนพี่สาวอร่อยมาก

จนไม่ทันระวัง เจ้าก็กินจนอิ่มแปล้

จวินเจ

บทที่ 457 ข้าให้เวลาเจ้าไม่เกินเจ็ดวัน

เรื่องนี้ เหอเซี่ยงเป่ยก็ไม่ได้คัดค้าน

เขารู้จักนิสัยกู้หยวนจื้อดี หากเขาได้เป็นพี่เขยของตน ก็นับเป็นเรื่องดีจริงๆ

หากเป็นเมื่อก่อน เหอเซี่ยงเป่ยคงไม่กล้าคิดถึงเรื่องนี้

แต่สถานะของเหอเยว่เยว่ก็เปลี่ยนไปแล้ว มีคุณตาเป็นซ่างซู มีน้องชายเป็นกั๋วกงผู้พิทักษ์แผ่น

บทที่ 458 พี่สะใภ้มีวิธีมากมาย

เหอเซี่ยงเป่ยทำงานรวดเร็วเด็ดขาด กลับถึงจวนองค์หญิงก็จัดการให้ฮั่วอวิ๋นถิงและคนอื่นๆ เข้าที่เข้าทางหมด

พอดีตอนนั้นจวินเฮาหรานก็มาถึง จวินอวิ๋นหว่านสั่งให้ครัวใหญ่เพิ่มอาหารอีกหลายอย่าง

หลังจากความวุ่นวายในมื้อค่ำเมื่อวาน เหอเซี่ยงเป่ยจึงสั่งตรงๆ ว่าไม่ต้องแยกโต๊ะอะไร