บทที่ 453 ปลูกผัก

หลังอิ่มหนำสำราญ รัชทายาทพาหลินอวี่เฉินลากลับ

เหอเซี่ยงเป่ยจัดการให้พี่น้องเข้าพักในจวนกั๋วกงด้วยตัวเอง

กลางคืน เขายังคงเข้ามิติพร้อมภรรยา

จวินอวิ๋นหว่านเพิ่งชำระร่างกายเสร็จ ก็ถูกเหอเซี่ยงเป่ยอุ้มขึ้นมา

"ท่านสามี ท่านทำอะไร?" จวินอวิ๋นหว่านตีกล้ามอกแข็งแกร่งของเขาอย่างอ้อน

เหอเซ

บทที่ 454 จวินเจี้ยเยาขอเป็นศิษย์คุณย่าซู

เห็นจวินอวิ๋นหว่านจะไป จวินเจี้ยเยาก็อาลัยอาวรณ์

แม้จะเจอกันแค่สองครั้ง แต่จวินเจี้ยเยารู้สึกว่าตัวเองถูกชะตากับพี่ใหญ่มาก

แค่ได้คุยกับพี่ใหญ่ธรรมดาๆ นางก็รู้สึกผ่อนคลายเป็นพิเศษ

รวมถึงรุ่ยน้อยที่ยิ้มแย้มตลอดเวลา จวินเจี้ยเยาก็ชอบมาก

นางดึงแขนเสื้อจวินอวิ๋

บทที่ 455 ปกติเจ้าก็พูดแบบนี้หรือ

คุณย่าซูมองจวินอวิ๋นหว่าน เห็นนางพยักหน้าเบาๆ จึงยิ้มพูดกับจวินเจี้ยเยา: "ถ้าองค์หญิงไม่รังเกียจฝีมือหยาบๆ ของคนแก่ ข้าก็ยินดีถ่ายทอดความรู้ทั้งหมด"

จวินเจี้ยเยาดีใจจนแทบบ้า รีบลุกขึ้นคำนับทันที: "ขอบคุณย่าซู เจี้ยเยาจะตั้งใจเรียน ไม่ทำให้คำสอนของท่านเสียเปล่า!"