บทที่ 437 ข้าก็สวยได้เหมือนกัน

จวินเจี้ยเยาดูอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก

"การที่พระมารดาขอน้ำศักดิ์สิทธิ์ น่าจะเกี่ยวข้องกับเฉิงรู่เยี่ยน" หยุดครู่หนึ่งแล้วเสริม: "หม่อมข้าไม่มีหลักฐานแน่ชัด แค่เดาเอาเท่านั้น"

คำพูดนี้จวินอวิ๋นหว่านไม่ได้สงสัย เมื่อวานตอนที่อวี้ผินส่งคน

บทที่ 438 ไม่ได้ อย่าให้นางดื่มน้ำศักดิ์สิทธิ์

นางกำนัลเป็นพยานสำคัญในการสืบสวนว่าทำไมจวินเฮาหรานถูกวางยาพิษ จวินอวิ๋นหว่านย่อมไม่ปล่อยให้นางตาย

นางหยิบน้ำพุวิญญาณออกมาอีกขวด ให้ขันทีน้อยข้างๆ ป้อนให้นางกำนัล

หลี่เฟยที่อยู่ไม่ไกล ในเวลาสั้นๆ ได้เห็นจวินอวิ๋นหว่านหยิบน้ำศักดิ์สิทธิ์ออกมาช่วยคนถึง

บทที่ 439 ถูกลดเป็นสามัญชน ส่งไปวังเย็นให้สำนึกผิด

จากนั้น ฮ่องเต้ก็ทรงสอบถามองค์ชายรองด้วยพระองค์เองว่ารู้เรื่องนี้หรือไม่

องค์ชายรองบอกว่าเขาเพียงรู้ว่าอวี้ผินมีแผนจัดการรัชทายาท แต่ไม่รู้รายละเอียดว่าจะทำอย่างไร

นั่นก็คือ องค์ชายรองก็สนับสนุนการกระทำของอวี้ผิน พูดอีกอย่างคือ องค์ชายรองก็มีควา