บทที่ 436 น้ำศักดิ์สิทธิ์เป็นของข้า

จวินเจี้ยเยาเป็นพระธิดาแท้ๆ ของฮ่องเต้ ร่างกายของนางไม่แข็งแรง ฮ่องเต้ย่อมต้องเป็นห่วง

ขณะที่พระองค์กำลังจะใจอ่อนและจะพระราชทานน้ำศักดิ์สิทธิ์หนึ่งขวดให้จวินเจี้ยเยา จวินอวิ๋นหว่านก็ลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างกะทันหัน

"เสด็จพ่อ น้ำศักดิ์สิทธิ์นั้นล้ำค่า ตามที่ลูกทร

บทที่ 437 ข้าก็สวยได้เหมือนกัน

จวินเจี้ยเยาดูอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก

"การที่พระมารดาขอน้ำศักดิ์สิทธิ์ น่าจะเกี่ยวข้องกับเฉิงรู่เยี่ยน" หยุดครู่หนึ่งแล้วเสริม: "หม่อมข้าไม่มีหลักฐานแน่ชัด แค่เดาเอาเท่านั้น"

คำพูดนี้จวินอวิ๋นหว่านไม่ได้สงสัย เมื่อวานตอนที่อวี้ผินส่งคน

บทที่ 438 ไม่ได้ อย่าให้นางดื่มน้ำศักดิ์สิทธิ์

นางกำนัลเป็นพยานสำคัญในการสืบสวนว่าทำไมจวินเฮาหรานถูกวางยาพิษ จวินอวิ๋นหว่านย่อมไม่ปล่อยให้นางตาย

นางหยิบน้ำพุวิญญาณออกมาอีกขวด ให้ขันทีน้อยข้างๆ ป้อนให้นางกำนัล

หลี่เฟยที่อยู่ไม่ไกล ในเวลาสั้นๆ ได้เห็นจวินอวิ๋นหว่านหยิบน้ำศักดิ์สิทธิ์ออกมาช่วยคนถึง