บทที่ 397 ข้าจะพูด

เมื่อนึกถึงเหล็กเผาไฟที่แดงฉานนั้นแตะถูกร่างกายตัวเอง ความเจ็บปวดแสบร้อนพร้อมกับกลิ่นไหม้เหม็นแสบจมูก มันช่างเป็นเหมือนฝันร้ายที่สุด

"ข้าจะพูด!" ลูกกระเดือกของอ๋องจิ้งกระเพื่อมรุนแรง เสียงแหบแห้งแตกพร่า "โจวเสี้ยนรองเสนาบดีกรมทหาร เจิ้งหยวนเผยเจ้ากรมพิธีการ..." ทุกชื่อที่เขาบอก

บทที่ 398 ตรวจดูทรัพย์สิน

ซูอวิ๋นหว่านไม่ได้รับข่าวที่ฮ่องเต้และฮองเฮาส่งคนมาบอกในทันที

เช้าตรู่วันนี้ เจ้าพาโจวอิ๋งเสวี่ยและสาวใช้ส่วนตัวอีกไม่กี่คนออกไปข้างนอก

ซูอวิ๋นหว่านถือโฉนดที่ดินที่ฮองเฮาให้ ตั้งใจจะไปดูร้านค้าในเมืองหลวงเหล่านี้ก่อน

ร้านค้าเหล่านี้ตั้งอยู่ในย่านการค้าคึกคักของเมืองหลว

บทที่ 399 การจ้างคนสู้ซื้อคนไม่ได้

โจวอิ๋งเสวี่ยพยักหน้าเหมือนเข้าใจไม่เข้าใจ: "อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง"

หลังจากอธิบายแล้ว ซูอวิ๋นหว่านก็จูงมือโจวอิ๋งเสวี่ยเข้าไปในอาคารเล็กด้วยกัน

เปิดประตูเข้าไป ชั้นหนึ่งเป็นห้องโถงกว้าง ชั้นสองเป็นห้องหลายห้องที่ตกแต่งอย่างมีรสนิยม

ทั้งสองคนยืนอยู่บนระเบียงที