บทที่ 396 คำพูดที่เพิ่งกล่าวไปเมื่อครู่ ตอนนี้ไม่นับแล้ว

แน่นอนว่า สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่อ๋องจิ้งสั่งให้คนสนิทไปบอกกับจวิ้นจู่แห่งซีฉิน

เพราะจวิ้นจู่แห่งซีฉินไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง ยิ่งไม่รู้เจตนาที่แท้จริงของอ๋องจิ้ง เจ้ารู้เพียงว่าตัวเองถูกส่งมายังต้าหัว ก็เพื่อมาเป็นสายลับให้กับซี

บทที่ 397 ข้าจะพูด

เมื่อนึกถึงเหล็กเผาไฟที่แดงฉานนั้นแตะถูกร่างกายตัวเอง ความเจ็บปวดแสบร้อนพร้อมกับกลิ่นไหม้เหม็นแสบจมูก มันช่างเป็นเหมือนฝันร้ายที่สุด

"ข้าจะพูด!" ลูกกระเดือกของอ๋องจิ้งกระเพื่อมรุนแรง เสียงแหบแห้งแตกพร่า "โจวเสี้ยนรองเสนาบดีกรมทหาร เจิ้งหยวนเผยเจ้ากรมพิธีการ..." ทุกชื่อที่เขาบอก

บทที่ 398 ตรวจดูทรัพย์สิน

ซูอวิ๋นหว่านไม่ได้รับข่าวที่ฮ่องเต้และฮองเฮาส่งคนมาบอกในทันที

เช้าตรู่วันนี้ เจ้าพาโจวอิ๋งเสวี่ยและสาวใช้ส่วนตัวอีกไม่กี่คนออกไปข้างนอก

ซูอวิ๋นหว่านถือโฉนดที่ดินที่ฮองเฮาให้ ตั้งใจจะไปดูร้านค้าในเมืองหลวงเหล่านี้ก่อน

ร้านค้าเหล่านี้ตั้งอยู่ในย่านการค้าคึกคักของเมืองหลว