บทที่ 34 ตำรวจมาที่บ้าน

เห็นข้าวขาวในหม้อ เหอเซี่ยงเป่ยรู้ว่านี่คือการที่ย่าให้ความสำคัญกับเขาในฐานะหลานเขย

เขารู้สึกซาบซึ้ง

ตอนกินข้าว ยังได้ยินเสียงร้องไห้ของซูชิ่งหยางจากห้องข้างๆ ร้องเรียกอยากกินเนื้อไม่หยุด

ซูอวิ๋นหว่านมองคุณย่าซูแวบหนึ่ง อยากถามว่าจะให้ส่งอาหารไปให้ซูชิ่งหยางบ้างไหม

ไม่ใช่ว

บทที่ 35 ตามพวกเราไปสักหน่อย

"ท่านเจ้าหน้าที่ เมื่อวานข้ากลับจากตลาดก็ไม่ได้ออกจากหมู่บ้านเลย แม่ลูกสกุลหลิวถูกทำร้าย คงเป็นคนอื่นกระมัง?"

ตำรวจหลายคนเห็นเหอเซี่ยงเป่ยไม่มีทีท่าประหม่าเลย อีกทั้งนึกถึงท่าทางโกรธแค้นของหญิงสาวสวยเมื่อครู่ ก็มองหน้ากันไปมา

พวกตำรวจทำงานในศาลมาหลายปี ผู้ต้องสงสัยที่

บทที่ 36 กู้หยวนจื้อ

หากไม่ใช่เพราะเหอเยว่เยว่นางกาลีนั่นไม่ยอมช่วย ตอนนี้คนที่ได้รับความเอาใจใส่จากเหอเซี่ยงเป่ยก็คงเป็นเธอ

สายตาของหลิวชุ่ยที่มองไปยังซูอวิ๋นหว่านนั้นเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

ซูอวิ๋นหว่านซบอยู่บนแผ่นหลังกว้างแข็งแรงของเหอเซี่ยงเป่ย ใบหน้าร้อนผ่าวจนคงต้มไข่สุกได้

โชคดีที่ตอนนี้ฟ