บทที่ 323 ครอบครัวสามคนของพวกเจ้าอยู่พบกันที่เมืองหลวงก็ดีแล้ว

ซ่างซูสวี่ยังไม่ได้เจอหลานสาวคนเล็กสุด แต่ตอนนี้หลานสาวจะคลอด เขากับผู้เฒ่าซงก็ไม่กล้าเข้าไปเยี่ยมในห้อง ได้แต่รอด้วยความกระวนกระวายอยู่ข้างนอก

ซงจิ่นเฉิงไม่ได้มีความกังวลมากขนาดนั้น ภรรยาทนทุกข์คลอดลูกให้เขา เขาในฐานะสามีย่อมต้องอยู่

บทที่ 324 ครอบครัวเราย้ายไปเมืองหลวงกันทั้งหมด

แม้ในใจจะอาลัยมากมาย แต่คุณย่าซูก็ยังเลือกที่จะปฏิเสธ

"ย่าเป็นแค่กระดูกแก่ๆ ไม่มีประโยชน์อะไร อยู่ที่หมู่บ้านม่ายเหอช่วยดูแลบ้านให้เจ้า เจ้าจะได้อยู่เมืองหลวงอย่างสบายใจ"

ซูอวิ๋นหว่านเข้าใจความคิดคุณย่าซูดี ผู้เฒ่ามีเหตุผลเกินไป พูดเหตุผลด้วยไม่ได้ผ

บทที่ 325 ต่อไปให้เจ้าเป็นคนดูแล

เถียนเสวี่ยเจวียนเป็นเด็กสาวที่มีความคิดละเอียดอ่อนเสมอ

วันนี้ตอนที่พี่สะใภ้ได้รับจดหมายจากชายแดน และบอกสถานการณ์ที่นั่นให้ผู้ใหญ่บ้านฟัง นางก็ได้ยิน

หลังจากนั้น นางก็ได้ยินชาวบ้านวิจารณ์กันว่า คนที่ไปเป็นทหารพวกนั้นยังมีชีวิตอยู่ แน่นอนว่าต้องสร้างผลงาน ไม่รู้ว่