บทที่ 292 ข้าน้อยมีอุบายหนึ่ง

จวินเฮาหรานอยากปฏิเสธ สมบัติล้ำค่าระดับนี้ แม้เขาจะชอบ แต่ก็รู้สึกว่ามันมีค่าเกินไป ไม่กล้ารับ

แต่เมื่อนึกถึงคำพูดของเหอเซี่ยงเป่ย หากซีฉินบุกโจมตีพวกเขา การที่เขายังอยู่ก็จะช่วยรักษาขวัญกำลังใจทหารได้ หากเขาเป็นอะไรไป ความพยายามที่ผ่านมาก็จะสูญเปล่า

คิดได้เช่นนี้ จ

บทที่ 293 การซุ่มโจมตี

ในที่สุดก็ถึงยามสาม เหอเซี่ยงเป่ยนำทหารสามร้อยนาย แอบออกจากค่ายอย่างเงียบๆ

เมื่อถึงจุดห่างจากเมืองข้าศึกห้าลี้ก็หยุด เหอเซี่ยงเป่ยหยิบกล้องส่องทางไกลกลางคืนขนาดจิ๋วที่ภรรยาให้มาจากอกเสื้อ เริ่มสังเกตสถานการณ์ฝ่ายตรงข้าม

ทุกคนไม่รู้ว่าเหอเซี่ยงเป่ยกำลังทำอะไร แต่พวกเขาเข้าใ

บทที่ 294 ข้าจะดื่มเหล้าให้หนำ กินเนื้อให้อิ่ม

ตอนนี้ชาวซีฉินอยู่ในสภาพมังกรไร้หัว

เชียนหูหลู่เห็นสถานการณ์ ไม่ต้องรอเหอเซี่ยงเป่ยสั่ง ตะโกนสั่งทันที: "พี่น้อง บุกฆ่า!"

ตอนนี้ ไม่เพียงทหารที่เพิ่งปรากฏตัวพร้อมเชียนหูหลู่ ทหารเซี่ยฮว่าที่ซ่อนตัวในตำแหน่งอื่นก็ทยอยปรากฏตัว รวมตัวกัน

แม้ชาวซีฉินจะ