บทที่ 290 ก็บุกไปเลย!

โดยเฉพาะเมื่อเห็นหลี่จื่ออันถูกฮูหยินท่านโหวปล่อยออกจากโรงฟืน กลายเป็นคุณชายรองของจวนโหว ทั้งสองคนยิ่งรู้สึกว่าไม่คุ้มค่าสำหรับหลินอวี่เฉิน

ดังนั้น กับคนที่ตนเกลียดชังจากใจจริง อิ้งอี้ย่อมทำให้อีกฝ่ายทรมานให้ได้มากที่สุด

หลี่จื่ออันถูกมัดไว้แน่นบนแท่นประหาร รู้สึกว่าเลือดใน

บทที่ 291 เจ้ารู้จักกั๋วหยุนเฉิงคนนี้ดีแค่ไหน?

เหอเซี่ยงเป่ยอธิบายว่า ตอนนี้เสบียงทหารมีเหลือพอให้ทหารกินได้แค่สามวัน หากระหว่างการโจมตีซีฉินเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น และเสบียงไม่สามารถส่งมาถึงได้ทันเวลา ฝ่ายเราอาจตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ

จวินเฮาหรานรับฟังความเห็นของเหอเซี่ยงเป่ย และรอให้เสบียง

บทที่ 292 ข้าน้อยมีอุบายหนึ่ง

จวินเฮาหรานอยากปฏิเสธ สมบัติล้ำค่าระดับนี้ แม้เขาจะชอบ แต่ก็รู้สึกว่ามันมีค่าเกินไป ไม่กล้ารับ

แต่เมื่อนึกถึงคำพูดของเหอเซี่ยงเป่ย หากซีฉินบุกโจมตีพวกเขา การที่เขายังอยู่ก็จะช่วยรักษาขวัญกำลังใจทหารได้ หากเขาเป็นอะไรไป ความพยายามที่ผ่านมาก็จะสูญเปล่า

คิดได้เช่นนี้ จ