บทที่ 250 ขี่ม้าเร่งทาง

กริชในมือซูอวิ๋นหว่านแทงเข้าตาซ้ายของหัวหน้าโจรอย่างรวดเร็วแม่นยำและรุนแรง

บนถนนหลวงที่เงียบสงัด ดังเสียงกรีดร้องสะท้อนก้อง

"อ๊าาาาา... ตาข้า..."

หลังกรีดร้อง หัวหน้าโจรก็ได้สติ ยื่นมือมาป้องแขนที่ซูอวิ๋นหว่านถือกริช

ซูอวิ๋นหว่านจะยอมให้เขาสมหวังได้อย่างไร?

มือหนึ่งใช้พลัง

บทที่ 251 ทั้งหมดนี้เป็นความผิดข้า ข้าผิดต่อแม่

ดังนั้น เมื่อทั้งสองขี่ม้าเข้าเมือง จึงไม่ได้ดึงดูดความสนใจ

พักที่โรงเตี๊ยมในเมืองหนึ่งคืน เช้าวันรุ่งขึ้นก็เดินทางต่อ

หลายวันต่อมาก็เป็นเช่นนี้ กลางวันขี่ม้าเดินทาง กลางคืนหาโรงเตี๊ยมพอใช้ได้พัก

เพียงสิบวัน แม่ลูกก็มาถึงเมืองหลวงอย่างราบรื่น

เมืองห

บทที่ 252 ข้าที่นี่มีสมุนไพรรวมวิญญาณ

ฮูหยินสวี่พักอยู่ในห้องหลักของเรือนเนี่ยนรู่

ทันทีที่เปิดประตู กลิ่นยาแรงๆ โชยมาปะทะจมูก

หญิงรับใช้รีบเข้าไปรายงาน: "ท่านผู้เฒ่า ฮูหยิน คุณชายใหญ่ คุณหนูใหญ่กลับมาแล้วเจ้าค่ะ"

ขณะนั้น หมอหลวงกำลังตรวจรักษาฮูหยินสวี่อยู่ ทุกคนต่างจดจ่ออยู่กับคนป่วยบนเตียง เม