บทที่ 247 บางทีอาจพบพ่อแม่แท้ๆ ของเจ้า

ผู้เฒ่าซงโบกมือ "เราเป็นญาติกัน ไม่ต้องขอบคุณหรอก แค่หวังว่าแม่สามีของเจ้าจะทันได้เจอหน้าแม่ของนางเป็นครั้งสุดท้าย เชื่อว่าถ้าเป็นเช่นนั้น ฮูหยินสวี่คงไม่เสียดายอะไรในชีวิตนี้แล้ว"

ซูอวิ๋นหว่านคิดไม่ง่ายเช่นนั้น

แม้นางไม่รู้ว่าฮูหยินสวี่ป่วยเป็นอะไร แต่หากตอ

บทที่ 248 สำหรับข้า ท่านคือคนที่ใกล้ชิดที่สุด

ชาติที่แล้ว ย่าจากไปไม่นานหลังจากที่นางตามหลี่จื่ออันไปในเมือง นางไม่มีโอกาสเห็นของพวกนี้ ยิ่งไม่มีโอกาสได้ฟังย่าบอกเล่าชาติกำเนิดของตัวเองด้วยปากของท่านเอง

ภายหลัง นางก็ไปเมืองหลวง แต่ไม่ได้พบใครที่น่าจะเป็นพ่อแม่แท้ๆ ของตัวเอง

นางไม่คิดว่า ชาตินี้ที

บทที่ 249 อย่ากลัว

ในขณะที่คุณย่าซูกำลังลังเลว่าจะพูดเรื่องนี้กับซูอวิ๋นหว่านอย่างไร ซูอวิ๋นหว่านก็บอกข่าวว่าจะไปเมืองหลวงกับแม่สามี

เช่นนี้ คุณย่าซูจึงรู้สึกว่าต้องรีบบอกความจริงเรื่องชาติกำเนิดกับหลานสาว

ซูอวิ๋นหว่านจับมือคุณย่าซูกลับ "ย่า ข้าไม่จำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่น

ข้ามีท่าน มีเซี่ยงเป่ย มีร