บทที่ 246 จดหมายจากเมืองหลวง

ผู้เฒ่าซงโบกมือ "ซิ่วซิ่วสบายดี จิ่นเฉิงอยู่บ้านดูแลเจ้าอยู่"

ซงจิ่นเฉิงสอบได้เป็นขุนนางระดับอำเภอในปีนี้ และกำลังตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบในปีหน้า

ถ้าเขาสอบผ่าน ก็จะพาเหอซิ่วซิ่วไปรับตำแหน่งที่อื่น ออกจากอำเภอซีหยาง

เมื่อสวี่ซื่อรู้เรื่องนี้ก็รู้สึกทั้งดีใจและ

บทที่ 247 บางทีอาจพบพ่อแม่แท้ๆ ของเจ้า

ผู้เฒ่าซงโบกมือ "เราเป็นญาติกัน ไม่ต้องขอบคุณหรอก แค่หวังว่าแม่สามีของเจ้าจะทันได้เจอหน้าแม่ของนางเป็นครั้งสุดท้าย เชื่อว่าถ้าเป็นเช่นนั้น ฮูหยินสวี่คงไม่เสียดายอะไรในชีวิตนี้แล้ว"

ซูอวิ๋นหว่านคิดไม่ง่ายเช่นนั้น

แม้นางไม่รู้ว่าฮูหยินสวี่ป่วยเป็นอะไร แต่หากตอ

บทที่ 248 สำหรับข้า ท่านคือคนที่ใกล้ชิดที่สุด

ชาติที่แล้ว ย่าจากไปไม่นานหลังจากที่นางตามหลี่จื่ออันไปในเมือง นางไม่มีโอกาสเห็นของพวกนี้ ยิ่งไม่มีโอกาสได้ฟังย่าบอกเล่าชาติกำเนิดของตัวเองด้วยปากของท่านเอง

ภายหลัง นางก็ไปเมืองหลวง แต่ไม่ได้พบใครที่น่าจะเป็นพ่อแม่แท้ๆ ของตัวเอง

นางไม่คิดว่า ชาตินี้ที