บทที่ 228 หลี่จื่อฮวานหนีไป

"ผู้ใหญ่บ้าน อย่ารังแกคนนักเลย ท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าจะสอบไม่ติด?

ถ้าข้าสอบได้ ก็จะเป็นคุณชายซิ่วไฉ่คนเดียวของหมู่บ้านม่ายเหอ ถึงตอนนั้น ท่านอย่าหวังจะมาประจบข้า" หลี่จื่อหมิงรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องอธิบายกับผู้ใหญ่บ้านมาก เมื่อประกาศผล ตนจะต้องเป็นซิ่วไฉ่คนเดียวของหมู่บ

บทที่ 229 ข้าชื่อเหอเซี่ยงเป่ย

"เจ้าชื่ออะไร?"

เหอเซี่ยงเป่ยตอบอย่างไม่ยโสและไม่ประจบ "ข้าชื่อเหอเซี่ยงเป่ย"

ทหารพยักหน้า แล้วชี้ไปที่หอกในมือเหอเซี่ยงเป่ยถาม "เจ้าเป็นแค่ชาวบ้าน ทำไมมีอาวุธติดตัว?"

ประเทศเสียหัวมีกฎว่า ขุนนางระดับ 6 ขึ้นไป ครอบครัวสามารถมีอาวุธเหล็กได้ 10 ชิ้น ส่วนใหญ่ให้ยามใช้

บทที่ 230 ท่านทหารอย่าเยาะเย้ยข้าเลย

เหอเซี่ยงเป่ยมองหลี่จื่อหมิง

สองบ้านอยู่ติดกัน ในความทรงจำ นักอ่านหนังสือผยองจากสกุลหลี่คนนี้ เพิ่งจะมาชวนคุยกับเขาเป็นครั้งแรก

เหอเซี่ยงเป่ยไม่ค่อยมีความประทับใจที่ดีกับคนสกุลหลี่ แต่คิดว่าทุกคนมาจากหมู่บ้านเดียวกัน จึงไม่ทำอะไรให้หลี่จื่อหมิงเสียหน้า

เขาพูดเ