บทที่ 208 นายอำเภอคนใหม่

โชคดีที่ก่อนซูอวิ๋นหว่านจะเจ็บท้องคลอด นายอำเภอคนใหม่ก็มาถึง

นายอำเภอคนใหม่ชื่อเฉาปิง เป็นชายวัยกลางคนอายุกว่าสี่สิบ ไว้หนวดเคราแพะ ดูเป็นคนฉลาดหลักแหลม

การมาถึงของเฉาปิงสร้างความสั่นสะเทือนให้ที่ว่าการไม่น้อย

ขบวนและบรรยากาศของเขาใหญ่โตกว่ากู้หยวนจื้อคนก่อนมากนัก

แค่อ

บทที่ 209 แม่ลูกปลอดภัย

คนจากเรือนใหญ่มาถึงแต่เช้า รอฟังข่าวอยู่ข้างนอก

เมื่อได้ยินเสียงร้องของทารก ทุกคนต่างตื่นเต้น

เห็นไม่มีใครออกมาบอกข่าวดีสักที คุณย่าเหอก็นั่งไม่ติด

คุณย่าค่อยๆ เปิดประตูห้องคลอด

"หลานสะใภ้คนที่สาม ลูกเป็นอย่างไรบ้าง?"

สวี่ซื่อถึงนึกได้ว่าตนเองดีใจและตื่นเต้นจนลืมไปแจ้ง

บทที่ 210 พี่น้องรู้สึกว่าอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว

ตอนนี้ เด็กน้อยในอ้อมแขนคุณย่าเหอย่นหน้า อ้าปากร้องไห้

คุณย่าเหอปลอบด้วยความสงสาร "เหลนที่รัก อย่าร้องนะ หิวแล้วหรือ?"

บรรดาสตรีที่ดูเด็กอยู่ในห้องต่างคิดเช่นนั้น

สวี่ซื่อรับเด็กมา "ข้าจะพาไปดูอวิ๋นหว่าน ถ้ามีนมก็ให้กินสักหน่อย ถ้าไม่มีก็ไม่ต้องกลัว