บทที่ 183 ข้าขอทานมาถึงเมืองหลวง

หลินอวี่เฉินไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับซูซวงซวงมาก่อน แต่ตอนที่เขาสังเกตการณ์อยู่นอกบ้านสกุลหลี่ในหมู่บ้านม่ายเหอ เขาเคยเห็นหญิงผู้นี้ เจ้าคือภรรยาของน้องชายฝาแฝดของเขา

ตอนนั้นเขาพาหลี่จื่ออันจากไป ได้ถามเป็นพิเศษว่าจะพาน้องสะใภ้ไปด้วยหรือไม่

แต่หลี่จื่ออันกลับบอกว่า ภ

บทที่ 184 ต้องไม่ให้อยู่

หลี่จื่ออันถึงขั้นสงสัยว่าหลินอวี่เฉินอาจไม่ใช่ลูกของจวนท่านโหวผิงหยาง แต่เป็นลูกแท้ๆ ของหวังซื่อกับหลี่ฮุย

แต่ดวงตาและปากของเขากับหลินอวี่เฉินเหมือนฮูหยินราวกับหล่อจากแม่พิมพ์เดียวกัน คิดถึงหวังซื่อกับหลี่ฮุย เขาหาจุดที่เหมือนพวกเขาไม่เจอเลย

อีกอย่าง ตัวเขาเป็นขันทีมาแต่ก

บทที่ 185 สวรรค์ช่างไม่ยุติธรรมกับท่านเลย

ชั่วคราวไม่ต้องกังวลเรื่องอื่น ซูซวงซวงจึงถามเรื่องที่ตัวเองสนใจที่สุด

"สามี ข้าฝันถึงไม่รู้กี่ครั้งแล้ว ว่าท่านเป็นคุณชายของจวนท่านโหวผิงหยาง และท่านกับรัฐทายาทของจวนหน้าตาเหมือนกันราวกับหล่อจากแม่พิมพ์เดียวกัน ทำไมไม่ได้อยู่ในจวน แต่กลับมาอยู่ในบ้านพังนี