บทที่ 182 ความมั่งคั่งและเกียรติยศ ข้ามาแล้ว!

หิมะตกหนักติดต่อกันห้าวันเต็มๆ

ทั่วทั้งหมู่บ้านม่ายเหอปกคลุมด้วยสีขาวโพลน

เนื่องจากทุกคนให้ความสำคัญ จึงไม่เกิดอันตรายร้ายแรงใดๆ

ในขณะเดียวกัน สถานการณ์ที่สวี่ซื่อกังวลก็เกิดขึ้น

มีชาวบ้านที่ข้าวหมดจริงๆ

สิ่งแรกที่พวกเขาคิดถึงคือการขอยืมข้าว

และพวกเขาก

บทที่ 183 ข้าขอทานมาถึงเมืองหลวง

หลินอวี่เฉินไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับซูซวงซวงมาก่อน แต่ตอนที่เขาสังเกตการณ์อยู่นอกบ้านสกุลหลี่ในหมู่บ้านม่ายเหอ เขาเคยเห็นหญิงผู้นี้ เจ้าคือภรรยาของน้องชายฝาแฝดของเขา

ตอนนั้นเขาพาหลี่จื่ออันจากไป ได้ถามเป็นพิเศษว่าจะพาน้องสะใภ้ไปด้วยหรือไม่

แต่หลี่จื่ออันกลับบอกว่า ภ

บทที่ 184 ต้องไม่ให้อยู่

หลี่จื่ออันถึงขั้นสงสัยว่าหลินอวี่เฉินอาจไม่ใช่ลูกของจวนท่านโหวผิงหยาง แต่เป็นลูกแท้ๆ ของหวังซื่อกับหลี่ฮุย

แต่ดวงตาและปากของเขากับหลินอวี่เฉินเหมือนฮูหยินราวกับหล่อจากแม่พิมพ์เดียวกัน คิดถึงหวังซื่อกับหลี่ฮุย เขาหาจุดที่เหมือนพวกเขาไม่เจอเลย

อีกอย่าง ตัวเขาเป็นขันทีมาแต่ก