บทที่ 175 ข้าเสียคนตรงไหนกัน?

เหอซิ่วซิ่วรักใคร่เครื่องประดับทับทิมชุดนี้มาก จนวางไม่ลง

"พี่สะใภ้ใหญ่เข้าใจรสนิยมของหนูจริงๆ เครื่องประดับนี้ไม่โอ้อวด แต่ก็ไม่ปิดบังความหรูหรา"

ซูอวิ๋นหว่านรู้ว่าเด็กสาวชอบเครื่องประดับเรียบง่ายแบบนี้

ดูเหมือนนางจะไม่ได้เลือกของขวัญผิด

เหอซิ่วซิ่วระมัดระวังยกเครื

บทที่ 176 คุณพ่อขอกอดหน่อย

มีชาวบ้านตะโกนดังขึ้น "นายอำเภอมาแล้ว"

กู้หยวนจื้อเคยมาที่หมู่บ้านม่ายเหอหลายครั้งแล้ว ชาวบ้านจึงรู้จักหน้าตาของเขาดี

แต่ว่า นายอำเภอในวันนี้ดูแตกต่างจากภาพลักษณ์ที่เคยเคร่งขรึมจริงจังโดยสิ้นเชิง

ราวกับเป็นคุณชายหนุ่มรูปงาม

โอ้พระเจ้า นายอำเภอหล่อเหลือเกิน...

สาวน้อ

บทที่ 177 ชาตินี้จะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง

กู้หยวนจื้อโบกมือ "ไม่เป็นไร เด็กพูดอะไรก็ไม่ถือสา"

นิวๆ ในอ้อมกอดของเหอเยว่เยว่ จ้องมองกู้หยวนจื้อตาปริบๆ พอความน้อยใจพลุ่งขึ้นมา ก็ร้องไห้โฮทันที

กู้หยวนจื้อเห็นแล้วรู้สึกปวดใจ

"หรือว่า ให้ข้าอุ้มดีกว่า!"

เหอเยว่เยว่ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด "ไม่ดีกว่า ข้าจะพา