บทที่ 174 ของขวัญเสริมสินสอด

ซูชิ่งหยางข้ามผ่านกำแพงในใจไม่ได้จริงๆ ถึงได้แสดงอาการหุนหันเมื่อครู่

ตอนนี้ถูกคุณย่าซูปลอบกี่คำ คนก็เริ่มใจเย็นลง คิดดีๆ เขาไม่มีทั้งความกล้าและความสามารถที่จะทำให้งานแต่งพังจริงๆ

เขาเป็นแค่เด็กครึ่งโต ไปถึงบ้านเจ้าที่ดินเฟิง แค่คนงานไม่กี่คนออกมาก็โยนเขาทิ้งแล้ว

สุด

บทที่ 175 ข้าเสียคนตรงไหนกัน?

เหอซิ่วซิ่วรักใคร่เครื่องประดับทับทิมชุดนี้มาก จนวางไม่ลง

"พี่สะใภ้ใหญ่เข้าใจรสนิยมของหนูจริงๆ เครื่องประดับนี้ไม่โอ้อวด แต่ก็ไม่ปิดบังความหรูหรา"

ซูอวิ๋นหว่านรู้ว่าเด็กสาวชอบเครื่องประดับเรียบง่ายแบบนี้

ดูเหมือนนางจะไม่ได้เลือกของขวัญผิด

เหอซิ่วซิ่วระมัดระวังยกเครื

บทที่ 176 คุณพ่อขอกอดหน่อย

มีชาวบ้านตะโกนดังขึ้น "นายอำเภอมาแล้ว"

กู้หยวนจื้อเคยมาที่หมู่บ้านม่ายเหอหลายครั้งแล้ว ชาวบ้านจึงรู้จักหน้าตาของเขาดี

แต่ว่า นายอำเภอในวันนี้ดูแตกต่างจากภาพลักษณ์ที่เคยเคร่งขรึมจริงจังโดยสิ้นเชิง

ราวกับเป็นคุณชายหนุ่มรูปงาม

โอ้พระเจ้า นายอำเภอหล่อเหลือเกิน...

สาวน้อ