บทที่ 156 กักตุนเสบียง

เหอเซี่ยงเป่ยทำงานอยู่ที่ศาลเมือง ได้เห็นกับตาตนเองตอนที่ขุนนางมาประกาศพระราชโองการ

เขาไม่อยากให้ครอบครัวดูโดดเด่นเกินไป จึงได้ตกลงกับกู้หยวนจื้อเป็นการส่วนตัว แอบนำเงินรางวัลพันตำลึงนี้กลับบ้าน

ซูอวิ๋นหว่านที่มอบเมล็ดพันธุ์มันเทศผลผลิตสูง ไม่ได้ทำไปเพื่อเงินทองแต่อย่างใด

บทที่ 157 แจ้งความ

คุณปู่เหอเดินออกมาจากลานบ้าน ได้ยินคนพวกนั้นนินทาก็รู้สึกไม่พอใจ

เขาชี้ไปที่ท้องฟ้าสีครามพลางพูด "ฮึ! พวกเจ้าช่างไร้เดียงสา ดูท้องฟ้าสิ ไม่ได้ฝนตกมานานแค่ไหนแล้ว?"

มีชาวบ้านคนหนึ่งไม่พอใจ "ไม่ตกแล้วยังไง ข้าวปีนี้ก็เก็บเกี่ยวหมดแล้ว"

คุณปู่เหอพูดอย่างดูแคลน "อายุปูนนี้แล้วยัง

บทที่ 158 ชาวบ้านในหมู่บ้านม่ายเหอทุกคนสามารถเป็นพยานได้

เหอเซี่ยงเป่ยยังไม่สามารถยืนยันได้ว่าเฒ่าเหอสามคนนี้คือปู่ของเขาแน่ๆ

อีกอย่าง เขารู้จักนิสัยปู่ดี คงไม่ทำเรื่องแพร่ข่าวลือแน่นอน

"ท่านขุนนาง ขอข้าน้อยดูคำร้องนี้ได้หรือไม่?"

กู้หยวนจื้อส่งคำร้องให้เขา "เจ้าดูเองเถอะ"

เหอเซี่ยงเป่ยอ่านเนื