บทที่ 151 ขายกระต่าย

ซูอวิ๋นหว่านจำได้ว่า ในฤดูหนาวบรรดาคุณหญิงและคุณนายในครอบครัวใหญ่ๆ ในเมืองหลวงมักจะสวมเสื้อผ้าที่มีขนสัตว์ประดับที่ปกคอและปลายแขน

ขนสัตว์เหล่านี้อาจเป็นขนจิ้งจอกหรือขนมิ้งค์

แต่สำหรับสตรีในครอบครัวที่ไม่ค่อยร่ำรวยหรือมีสถานะไม่สูงนัก ก็จะใช้ขนกระต่ายเป็นเครื่องประดับบนเสื้อผ

บทที่ 152 ตั้งครรภ์

สวี่ซื่อรีบกล่าวขอบคุณซ้ำๆ: "ดีๆ ดีมาก รบกวนหมอมาอีกครั้งตอนนั้นนะ"

ข่าวการตั้งครรภ์ของซูอวิ๋นหว่านสร้างความสนใจและความยินดีอย่างมากในบ้านสกุลเหอ

สวี่ซื่อและคุณย่าซูต่างแสดงความห่วงใยอย่างมาก คอยอยู่เคียงข้างเจ้าแทบจะตลอดเวลา กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น

แม้การดูแลเอาใจใส่มากเกินไป

บทที่ 153 พวกเจ้าไปให้พ้น ข้าเป็นคนดี

คุณย่าเหอคิดแล้วลุกขึ้น: "เรื่องนี้ข้าต้องไปปรึกษากับพ่อของเจ้าก่อน"

แม้ว่าเรื่องในบ้านส่วนใหญ่เจ้าจะตัดสินใจได้ แต่การสร้างบ้านเป็นเรื่องใหญ่ เจ้าคนเดียวตัดสินใจไม่ได้

สวี่ซื่อกับซูอวิ๋นหว่านก็ไม่รีบร้อน พวกเจ้าเชื่อว่า ด้วยความเข้าใจของคุณปู่เหอ น่าจะตกลง