บทที่ 122 มาดีจากดี

หลิวเฟ่ยไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่าการถูกขับไล่กับการหย่าอย่างสันตินั้นเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง

การหย่าอย่างสันติจะสำเร็จได้ต้องเป็นเพราะฝ่ายชายทำผิดก่อน ฝ่ายหญิงมีหลักฐาน นำไปยื่นต่อทางการ แล้วขอหย่าอย่างสันติ

เมื่อทางการตัดสินว่าฝ่ายชายผิด จึงอนุญาตให้ทั้งสองฝ่ายหย่าขาดจากกัน

บทที่ 123 ไม่เกี่ยวอะไรกับซิ่วซิ่วเลย

ซูอวิ๋นหว่านไม่ได้พูดอะไร

เจ้าก็หวังว่าเหอเยว่เยว่จะตื่นจากความจริงใจ

ตอนนี้ชีวิตที่บ้านดีขึ้นทุกวัน ไม่ได้ขาดแคลนที่จะต้องเลี้ยงปากท้องเหอเยว่เยว่เพิ่มอีกคน

ส่วนเรื่องชื่อเสียงอะไรนั้น เหอซิ่วซิ่วที่ยังไม่ได้แต่งงานยังไม่กังวล เจ้าจะต้องกังวลทำไม?

จริงๆ แล้ว

บทที่ 124 มุ่งหน้าไปทางเหนือ

เหอเซี่ยงเป่ยพูดเสียงทุ้ม: "ไม่ได้ พี่เอาความปลอดภัยของเจ้ามาเล่นๆ ไม่ได้"

ซูอวิ๋นหว่านรู้ว่าเหอเซี่ยงเป่ยเป็นห่วงเจ้า กำลังจะอธิบายอะไรบางอย่าง ก็ได้ยินเสียงฆ้องดังขึ้นจากด้านหลัง

เจ้ง เจ้ง เจ้ง —

"ที่ว่าการอำเภอต้องการคนช่วยจับโจรด่วน ชายฉกรรจ์ให้รีบไปรวมตัวกันที่ห