บทที่ 7

บทที่7

<p>อาริตา</p><p>หญิงสาวคนงามถอนใจ...ไม่รู้เหมือนกันจะหลีกลี้ไปจากปัญหาที่มีได้หรือไม่...หล่อนเบื่อมากแต่หล่อนต้องกลับมา...นี่หากแม่ไม่โทร.ไปหล่อนจะไม่กลับมาแน่นอน...เดินผ่านเข้ามาพ่อกับแม่หยุดเถียงกันไปได้สักครู่ แล้วมองหล่อนพร้อมกัน</p><p>“อ้อ มาแล้วเรอะ พิม”</p><p>แม่เรียกคำว่า “พร

บทที่ 8

บทที่8

<p>อาริตา</p><p>สัตยาได้อยู่คนเดียวแล้ว เขาถอนใจออกมาเบาๆ....นี่เป็นเรื่องเดือดร้อนแบบไหน...</p><p>แล้วอะไรจะตามมา</p><p>เทปของพรีมชุดใหม่จะดังหรือจะดับ</p><p>เฮ้อ...ไม่อยากคิดต่อเลย ชายหนุ่มบอกตัวเอง</p><p>//////////////////////////////////////</p><p>“พรีมไม่รู้เรื่องนะคะ...” น้ำเสี

บทที่ 9

บทที่9

<p>อาริตา</p><p>โทร.ทางไกลจากอุบลถึงเขา ปลายสายที่โทร.มาคือทัสนา หล่อนได้งานไกลบ้าน มารดาไม่ได้เห็นด้วยในตอนแรกที่หล่อนกลับมาแล้วได้งาน แต่ทัสนานั่นมีความคิดของหล่อนว่าหล่อนอยากทำงานกับคนอื่นก่อนจะกลับมาทำงานของครอบครัว หล่อนยังมองว่ามารดาแข็งแรงพอจะคุมโรงงานผลิตเสื้อผ้านั่นด้วยตัวเอ