ตอน 46
หมอลำซัมเมอร์
บทที่ 45
บทที่45
อาริตา
“ถ้าฉันจะรักใครสักคนหนึ่ง ฉันจะฟังเสียงหัวใจตัวเองค่ะ ไม่มีคนอื่นมาเป็นตัวแปร”
นั่นคือคำตอบอันหนักแน่นเป็นอันมาก และเขาก็มองเห็นว่าหล่อนมีแววตาตอบกลับมาเป็นอย่างไร นั่นคือโลกสีชมพูโลกอันงดงามอย่างยิ่งเขาเอื้อมไปคว้าจับมือนั่นไว้หล่อนไม่ได้สะบัดหลบแต่อย่างใดกลับมีแรงตอบรับการ
ตอน 47
บทที่ 46
บทที่46
อาริตา
“ไปหาสัตยา...ทำทุกอย่างเพื่อดึงมันเอาไว้กับเธอให้ได้”
“พรีมทำแล้วแต่ทำไม่ได้”
“มารยาหญิงน่ะมีไหม”
เขาเอ่ยถามไม่สนใจว่าคนฟังจะรับได้แค่ไหน อย่างไร “หากเธอทำได้จะมีรางวัล”
พิมสิริน้ำตาคลอ เขาพูดเหมือนง่ายแต่ทำได้ยากอย่างยิ่ง สัตยาไม่ได้เป็นผู้ชายที่หล่อนจะกลับไปหาเขาได้โดยง่า
ตอน 48
บทที่ 47
บทที่47
อาริตา
“เป็นฉันละ ไม่เชื่อเลยนะ แอนนี่ ทำไมเธอไม่ยอมพบเขาพูดกับเขา”
“ไม่ว่างแล้วน่ะ ดูซิ คิวงานที่เหลือออกจะมากมาย”
แล้วตอนนี้วีระก็เกิดอารมณ์สร้างสรรค์ขึ้นมาประมาณว่าอยากจะ “ด่า” ไปถึงสัตยา แต่ก็รู้ว่าไม่ควรจะทำแบบนั้นจนออกนอกหน้าวีระเลยออกด้วยการแต่งเพลง...
“แอนนี่...ไหนๆ จะกลับ