ตอน 27
หมอลำซัมเมอร์
บทที่27
อาริตา
สัตยาเบือนหน้าหนี
“มองซิ ยะ...มองให้ถนัดๆ”
เขาหันกลับมา
“อยากเป็นหมาที่แพ้ใช่ไหม ถ้าอยากเป็น จะเอาอะไรอีก แม่จะให้หมด เหล้ารึ การเสียเวลารึ เท่าไหร่เท่ากัน...”
“ไม่...”
เสียงแผ่วเบาเล็ดลอดออกมา
“แม่จะถือว่าแม่ไม่มีลูกชายอีกแล้ว“
“แม่ฮะ ไม่...” เขาพึมพำ...มองเงาตัวเอง...
สกปรก ซกมก น่
ตอน 28
บทที่28
อาริตา
“สงสารยายหากเป็นเงินเก็บ ฉันจะขอเงินจากพ่อมาลงทุนเองนะ”
พ่อหล่อนมีรายได้จากบริษัทข้ามชาติที่มีเครือข่ายรอบโลก รายได้ต่อเดือนของมิสเตอร์ลุคส์นั้นดีมาก
“บอกตัวเลขมานะ แล้วจะจัดการให้”
“แอนนี่...เราไม่คาดหวังกำไรนะ”
“ฉันก็ไม่...” เดือนพิลาสยืนยัน “ให้ลุงมีความสุข...ให้เราทุกคนสนุกกะมัน.
ตอน 29
บทที่29
อาริตา
เธอส่ายหน้าเฉกเช่นเดียวกัน “ผู้หญิง...หากยอมจนหมดให้เขาชี้เป็นชี้ตายได้ เชื่อแม่เถิดว่าพรีมไม่มีอะไรเหลืออีกแล้วในมือ เหมือนลูกไก่...แต่ไม่ใช่คลายก็รอดนะ จะเป็นว่าบีบก็ตาย คลายก็ตายแล้วเพราะโดนบีบไปก่อนแล้ว”
สัตยาเค้นยิ้มออกมา “ผมก็คงได้แต่เวทนาพรีม แต่จะให้เหมือนเดิมคงเป็นไปไม่ได้อี