บทที่14

อาริตา

เดือนพิลาสรับรู้ว่ายายห่วงมากในเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่เมืองนิวยอร์ก มันออกไปเป็นข่าวกระจายไปทั่วโลกภาพอันน่ากลัว…ใช่ว่าคนทางนี้ไม่กลัวแต่ความกลัวนั้นได้รับการปลอบขวัญอย่างดีมาก ภาพของผู้นำทั้งของเมืองและของประเทศที่มาปลอบขวัญให้กำลังใจ...ภาพของผู้คนที่ช่วยเหลือคนโชคร้าย..คนไทยส่วนหนึ

บทที่15

อาริตา

เดือนพิลาสเก็บของแล้ว...เสื้อผ้าเครื่องใช้ส่วนตัวจะเอาไป...เสื้อผ้านั้นไม่กี่ชุดเพราะไปหาซื้อข้างหน้าได้ อากาศที่นิวยอร์กกับอุบลฯย่อมจะไม่เหมือนกันแน่นอน หล่อนไม่อยากขนไปให้หนัก..มีหนังสือและแผ่นซีดีมีคอมพิวเตอร์แบบโน้ตบุ้คที่สะดวกกับการเดินทาง...

ตอนนี้หล่อนกำลังชั่งใจว่าจะทำงานอะไรท