บทที่ 50 ช่วย

ก่อนที่ขวัญจะไปเธอก็มองไปทางทางหยางรอบนึง

จากเดิมสองคนที่ไม่มีการติดต่อกันเลยแต่ตอนนี้ขวัญมาพูดกับหยาง

“นายก็น่าจะเห็นแล้ว ฉันคิดว่าตอนนี้ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่จะทำให้ทั้งสองจากกันได้อีกแล้ว ถึงแม้ความตายก็ทำไม่ได้ถ้าพวกเราทั้งสองรักพวกเขาจริง การปล่อยมืออาจจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด

บทที่ 51 เขาดีขึ้นแล้ว

แต่เขาพูดแต่อย่างเดียวนั่นก็คือชื่อของกันยา

หลังจากนั้นสองสัปดาห์สาครได้ย้ายไปที่ห้องธรรมดาแล้ว

หลังจากนั้นหนึ่งเดือนอาการของเขาดีขึ้นมากแต่แผลตามร่างกายของเขาทำให้เขาต้องพักอยู่ในโรงพยาบาลอีกช่วงเวลาหนึ่ง

ในเช้าวันนี้สาครลืมตาแต่ไม่เจอกันยาอย่างเช่นเคย

เขาใจร้อ

บทที่ 52 ต่อไปนี้ฉันจะเชื่อฟังเธอ

เขายื่นมือไปทำให้คิ้วของเธอที่ติดกันออกห่าง “ต่อไปนี้อย่าขมวดคิ้วดีไหม?ฉันสาบานว่าต่อไปจะเชื่อฟังเธอ”

กันยาอดหัวเราะไม่ได้ มองไปทางสายตาของเขาที่เหมือนเด็กแล้วพยักหน้าเขาดีใจแล้วไปกอดที่เอวของเธอ

ในวันนี้กันยากลับไปเอาของที่บ้านพอกลับมาถึงที่โรงพยาบาลแต่ไม่เ