บทที่ 26 เป็นคุณจริงๆด้วย

“ทำไมต้องมองฉันแบบนั้นด้วย?ฉันเพียงแค่เก็บขึ้นมา เป็นของคุณก็คืนให้คุณค่ะ”

หญิงสาวเห็นชายหนุ่มเหม่อลอยเลยอดขำไม่ได้

“กันยา กันยา เป็นคุณจริงๆด้วย”

หญิงสาวตกใจขึ้นมาทันที“คุณปล่อยมือค่ะ ปล่อยฉัน หยาง หยาง...”

“หยางก็อยู่ที่นี่เหรอ งั้นคุณก็คือกันยา ผมรู้ว่าคุณ

บทที่ 27 เธอเป็นใครกันแน่

รอยยิ้มของสาครเข้มลง ทีนี้รอบๆก็มีคนไม่น้อยที่เข้ามามุม

แต่ก็เป็นผู้คนที่อยากรู้อยากเห็นแค่นั้น

“หยาง...”สาครชี้หน้าเขาไว้ สายตาเย็นเฉียบ

“บอกผมมาเขาเป็นใครกันแน่?อย่าบอกว่าเป็นเพียงผู้หญิงที่คล้ายกันยาไม่ต่างคนหนึ่ง”

หยางไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองการต์ที่กำลั

บทที่ 28 เธอก็คือกันยา

“คุณมีสิทธิ์อะไรที่จะไปหากันยาในตอนนี้ สาครคุณอย่าคิดจะได้เขาในชีวิตนี้อีก คนอย่างคุณมันไม่เหมาะ”หยางโชกไปด้วยด่าไปด้วย

สาครที่ถูการต์กดตัวไว้ เลยไม่แรงสวนกลับ แต่เขากลับยิ้มขึ้นมา เลือดมุมปากยิ่งแสบตามากขึ้น

“แบบนี้แล้วก็แสดงว่าคุณยอมรับผู้หญิงคนนี้คือกันยาหล่ะสิ?หยา