บทที่ 22

: เธอเป็นคนแรก

ไป๋เสว่เอ๋อร์หยุดเดินหันไปมองตามเสียง เห็นสวี่เย่วหรูยืนอยู่ตรงที่ไม่ไกลจากเธอ ในมือเธอถือแก้วไว้ใบหนึ่ง เหมือนว่าจะเพิ่งเดินออกมาจากห้องกาแฟ

ไป๋เสว่เอ๋อปั้นหน้ายิ้ม “เลขาสวี่ ฉันมีธุระต้องลงไปข้างล่าง แต่จะกลับมาเร็วที่สุดค่ะ”

สวี่เย่วหรูได้ยิน ยักคิ้วขึ้น โน

บทที่ 23

: ทำโอตั้งแต่วันแรก

ไป๋เสว่เอ๋อร์จัดเนคไทให้ตรง ก้าวถอยหลังก้าวหนึ่ง มองดูเนคไทที่สุดจะเพอร์เฟก มุมปากเสยขึ้นด้วยองศาที่ถูกใจ “เรียบร้อย”

เผยลี่เชินชำเลืองมองเธอด้วยความเย็นชาที่ยังไม่หายไป “อืม” จากนั้นเดินไปทางไม้แขวนผ้าหน้าประตู หยิบเสื้อแล้วเดินออกไปทางด้านนอก

ไป๋เสว่เอ

บทที่ 24

: ฟินิกส์ที่ปีกหักยังเทียบไก่ไม่ติด

“ไอ้เผย แกดื่มอะไร” กู้หลี่เหลียงยกขวดเหล้าขึ้นมาขวดหนึ่ง

เผยลี่เชินเอ่ยเบา ๆ นั่งลงบนโซฟา “วิสกี้”

เทเหล้าให้เผยลี่เชินแล้ว กู้หลี่เหลียงกันไปทางไป๋เสว่เอ๋อร์ “คุณไป๋ คุณหละ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยังไม่ทันได้พูดอะไร เผยลี่เชินที่อยู่ข้าง